Wprowadzenie do Sutty

Link do wszystkich dokumentów

W/P





Majjhima Nikàya I
   
38. Wielka Rozprawa o Wyczerpaniu Pragnienia

1) ROZPOCZECIE

1 Tak usłyszałem: Przy tej okazji Zrealizowany mieszkał w Savatthi w Gaju Jeta, w Parku Anathapindiki.

2 Wtedy to taki zgubny pogląd powstał u mnicha zwanego Sati, syna rybaka: "Tak jak rozumiem Dhammę nauczaną przez Zrealizowanego to ta sama świadomość co podróżuje i wędruje (w kole odrodzin)".

3 Usłyszało to wielu mnichów. Po udaniu się do mnicha Sati, syna rybaka, spytali go: "Czy to prawda, przyjacielu jak się wydaje, że powstał u ciebie następujący zgubny pogląd: 'Tak jak rozumiem Dhammę nauczaną przez Zrealizowanego, to ta sama świadomość podróżuje i wędruje (w kolisku odrodzin)?'" "Dokładnie tak przyjaciele: Tak jak rozumiem Dhammę nauczaną przez Zrealizowanego, to ta sama świadomość podróżuje i wędruje (w kole odrodzin". Mnisi pragnąc pozbawić go tego zgubnego poglądu naciskali i pytali i przepytywali go tak: "Przyjacielu Sati, nie mów tak, nie reprezentuj błędnie Zrealizowanego, bo nie jest dobrze błędnie reprezentować Zrealizowanego. Zrealizowany nie wypowiadał się w ten sposób, gdyż świadomość w wielu rozprawach została ukazana przez Zrealizowanego jako powstała współzależnie, gdyż bez warunków (dla niej) świadomość nie ma pozytywnego istnienia". Jednak mimo, że naciskany, pytany, przepytywany, mnich Sati, syn rybaka, wciąż uparcie trzymał się swego poglądu: "Dokładnie tak, przyjaciele, jak rozumiem Dhammę nauczaną przez Zrealizowanego, to ta sama świadomość co podróżuje i wędruje (w kole odrodzin)".

4 Ponieważ mnisi nie byli w stanie pozbawić go tego zgubnego poglądu, udali się do Zrealizowanego, i po złożeniu hołdu, usiedli z boku. Uczyniwszy to, opowiedzieli mu o wszystkim co się wydarzyło, dodając: "Czcigodny, ponieważ nie byliśmy w stanie pozbawić go tego zgubnego poglądu, składamy o tym raport Zrealizowanemu".

5 Zrealizowany odezwał się do pewnego mnicha tak: "Idź mnichu, powiedz mnichowi Sati, synowi rybaka, że Nauczyciel go wzywa". "Tak jest", odpowiedział mnich i udał się do mnicha Sati i powiedział mu: "Przyjacielu Sati, Nauczyciel cię wzywa". "Tak jest", odpowiedział Sati i udał się do Zrealizowanego i po złożeniu hołdu, usiadł z boku. Kiedy to uczynił Zrealizowany spytał go: "Sati, czy to prawda, jak się wydaje, że powstał u ciebie następujący zgubny pogląd: 'Tak jak rozumiem Dhammę nauczaną przez Zrealizowanego, to ta sama świadomość podróżuje i wędruje (w kolisku odrodzin?"'. Dokładnie tak, czcigodny panie. Tak jak rozumiem Dhammę nauczaną przez Zrealizowanego, to ta sama świadomość podróżuje i wędruje (w kolisku odrodzin". "Czym jest ta świadomość, Sati?"- "To co mówi i czuje i doświadcza tutaj i tam dojrzewania dobrych i złych czynów, czcigodny panie".

6 "Błądzący człowieku, kogo słyszałeś, bym uczył Dhammy w taki sposób. Błądzący człowieku, czyż nie ukazałem świadomości w wielu rozprawach za współzależnie powstałą, gdyż bez warunku (dla niej) świadomość nie ma pozytywnego istnienia? Ale ty błądzący człowieku, zarówno błędnie zaprezentowałeś nas przez swe mylne uchwycenie tego, jak i wypracowałeś swą własną stratę przez zgromadzenie wielkiej przewiny, gdyż będzie to na długo na twoją krzywdę i cierpienie".

7 Następnie Zrealizowany odezwał się tak: "Mnisi jak uważacie, czy mnich Sati, syn rybaka, rozpalił w sobie choć iskierkę (zrozumienia) Dhammy i Dyscypliny?". -  "Jakże by mógł? Nie czcigodny Panie.". Kiedy to zostało powiedziane, mnich Sati, syn rybaka, siedział milcząc, przerażony, z opuszczonymi ramionami i ze zwieszoną głową, smutny, bez słowa. Widząc to Zrealizowany rzekł: "Błądzący człowieku, będziesz opisany z powodu tego zgubnego poglądu. Będę pytał o to mnichów".

8 I Zrealizowany odezwał się do mnichów tak: "Mnisi czy znacie Dhammę nauczaną przeze mnie tak jak ten mnich Sati, syn rybaka, który zarówno błędnie nas zaprezentował przez swoje złe uchwycenie Dhammy jak i wypracował swą własną stratę przez zgromadzenie wielkiej przewiny?" - "Nie czcigodny, gdyż świadomość była przez Zrealizowanego w wielu jego rozprawach uznana za współzależnie powstałą, gdyż bez warunku (dla niej) świadomość nie ma pozytywnego istnienia". "Dobrze mnisi, dobrze, że znacie Dhammę nauczaną przeze mnie w ten sposób, gdyż świadomość w wielu rozprawach została uznana przeze mnie za współzależnie powstałą, gdyż bez warunku (dla niej) świadomość nie ma pozytywnego istnienia. Ale ten błądzący człowiek, Sati, syn rybaka, zarówno błędnie nas zaprezentował przez swe złe uchwycenie Dhammy, jak i wypracował swą własną stratę przez zgromadzenie wielkiej przewiny, gdyż będzie to na długo na jego krzywdę i cierpienie.

2)a EKSPOZYCJA ŚWIADOMOŚCI

9 Mnisi, świadomość jest rozpoznawana tylko przez warunek zależnie od którego powstaje: kiedy świadomość powstaje zależnie od oka i materialnych form jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość oka, kiedy świadomość powstaje zależnie od ucha i dźwięków jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość ucha, kiedy świadomość powstaje zależnie od nosa i zapachów, jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość nosa, kiedy świadomość powstaje zależnie od języka i smaków jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość języka, kiedy świadomość powstaje zależnie od ciała i dotyków jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość ciała, kiedy świadomość powstaje zależnie od umysłu i idei jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość umysłu. Tak jak ogień jest rozpoznawany wyłącznie przez warunek zależnie od którego powstaje; kiedy ogień pali się zależnie od kłód, jest rozpoznawany jako ogień z kłód, kiedy ogień pali się zależnie od szczap, jest rozpoznawany jako ogień ze szczap, kiedy ogień pali się zależnie od trawy jest rozpoznawany jako ogień z trawy, kiedy ogień pali się zależnie od krowiego łajna jest rozpoznawany jako ogień z krowiego łajna, kiedy ogień pali się zależnie od śmieci, jest rozpoznawany jako ogień ze śmieci, tak też świadomość jest rozpoznawana wyłącznie przez warunek w oparciu o który powstaje. Kiedy świadomość powstaje zależnie od oka i materialnych form jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość oka, kiedy świadomość powstaje zależnie od ucha i dźwięków jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość ucha, kiedy świadomość powstaje zależnie od nosa i zapachów, jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość nosa, kiedy świadomość powstaje zależnie od języka i smaków jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość języka, kiedy świadomość powstaje zależnie od ciała i dotyków jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość ciała, kiedy świadomość powstaje zależnie od umysłu i idei jest rozpoznawana wyłącznie jako świadomość umysłu.

GENERALNE PYTANIA O ISTNIENIE

10 "Ten (byt) jest; mnisi, czy to widzicie?"- "Tak czcigodny panie". "Czymkolwiek ten (byt) jest, ze wstrzymaniem jego pokarmu zostaje naturalnie wstrzymany, mnisi czy tak to widzicie?"- "Tak czcigodny panie".

11 "Ten (byt) jest czy nie? Mnisi czy niepewność powstaje u tego kto wątpi w ten sposób?" - "Tak, czcigodny panie". "Czy jest, dochodząc do pozytywnego istnienia z uwagi na swój pokarm, czy też nie? Mnisi czy niepewność powstaje u tego kto wątpi w ten sposób?" - "Tak, czcigodny panie".

"Czymkolwiek ten (byt) jest, ze wstrzymaniem jego pokarmu zostaje naturalnie wstrzymany, czy też nie? Mnisi czy niepewność powstaje u tego kto wątpi w ten sposób?" "Tak, czcigodny panie".

12 "Ten (byt) jest, mnisi, czy niepewność zostaje zaniechana u tego kto widzi to takim jakim jest, z właściwym zrozumieniem?" "Tak, czcigodny panie". "To dochodzi do pozytywnego istnienia dzięki pokarmowi, mnisi, czy niepewność jest zaniechana u tego kto widzi to takim jakim jest, z właściwym zrozumieniem?" - "Tak, czcigodny panie".

13 "Czymkolwiek ten (byt) jest, ze wstrzymaniem jego pokarmu zostaje naturalnie wstrzymany, mnisi, czy niepewność jest zaniechana u tego kto widzi to takim jakim jest, z właściwym zrozumieniem?" "Tak, czcigodny panie". "Ten (byt) jest, mnisi, czy jesteście tymi co są wolni od niepewności w tej sprawie?" "Tak, czcigodny panie". "Czymkolwiek ten (byt) jest, ze wstrzymaniem jego pokarmu, zostaje naturalnie wstrzymany, mnisi, czy jesteście tymi co są wolni od wątpliwości w tej sprawie?" - "Tak, czcigodny panie".

14 "Ten (byt) jest, czy jest to dobrze widoczne, takim jakim to jest rzeczywiście, z właściwym zrozumieniem?" -"Tak, czcigodny panie". "Czymkolwiek ten byt jest, ze wstrzymaniem jego pokarmu, zostaje naturalnie wstrzymany, mnisi, czy jest to dobrze widoczne, takim jakim rzeczywiście jest, z właściwym zrozumieniem?" -"Tak, czcigodny panie".

15 "Mnisi, ten oczyszczony i jasny pogląd, jakim on jest, czy gdybyście przywiązali się do niego, cenili go, nazwali waszym własnym, czy rozumielibyście Dhammę co została ukazana w przykładzie tratwy jako służąca do przedostania się na drugi brzeg, a nie do uchwycenia się?" "Nie, czcigodny panie". "Mnisi, ten oczyszczony i jasny pogląd, jakim on jest,  gdy nie przywiążecie się do niego, nie zaczniecie go cenić i nazywać swoim własnym, czy będziecie rozumieć Dhammę co została ukazana w przykładzie tratwy jako służąca do przedostania się na drugi brzeg, a nie do chwytania się?" "Tak, czcigodny panie".

(POKARM = CZTERY WARUNKI dla ISTNIENIA)

16 "Mnisi, są cztery rodzaje pokarmu dla utrzymania stworzeń, które już są (bytami) i dla wspomagania tych co szukają odnowienia pozytywnego istnienia. Jakie cztery? To fizyczny pokarm, zwykły lub subtelny; kontakt jako drugi pokarm, wola jako trzeci i świadomość jako czwarty.

(ISTNIENIE / POKARM / WSPÓŁZALEŻNE POWSTANIE)

17 A teraz te cztery rodzaje pokarmu, co mają za swoje źródło, co jest ich powstaniem, co daje im narodziny, co zapewnia im istnienie? Te cztery rodzaje pokarmu maja pragnienie za swe źródło, pragnienie za swe powstanie, pragnienie daje im narodziny, pragnienie zapewnia im istnienie.

18 A te pragnienie, co ma za swe źródło ... pragnienie ma uczucie za swe źródło. A to uczucie co ma za swe źródło ... uczucie ma kontakt za swe źródło. A ten kontakt co ma za swe źródło ... kontakt ma sześcioraką bazę za swe źródło. A ta sześcioraka baza co ma za swe źródło ... sześcioraka baza ma imię-i-materię za swoje źródło. A to imię-i-materia co ma za swoje źródło ... Imię-i-materia ma za swoje źródło świadomość. A ta świadomość co ma za swoje źródło ... świadomość ma determinacje za swoje źródło. A te determinacje co mają za swoje źródło ... determinacje mają ignorancję za swoje źródło, mają ignorancję za swe powstanie, ignorancja daje im narodziny, ignorancja zapewnia im istnienie.

19 Tak oto mnisi z ignorancją jako warunek, determinacje (mają pozytywne istnienie) z determinacjami jako warunek świadomość, ze świadomością jako warunek imię-i-materia, z imieniem-i-materią jako warunek, sześcioraka baza, z sześcioraką bazą jako warunek kontakt, z kontaktem jako warunek uczucie, z uczuciem jako warunek, pragnienie, z pragnieniem jako warunek utrzymywanie, z utrzymywaniem jako warunek istnienie, z istnieniem jako warunek narodziny, z narodzinami jako warunek, starość i śmierć maja pozytywne istnienie jak i żal i płacz, ból, smutek i rozpacz, oto jak powstaje ta cała masa cierpienia.

20 Z narodzinami jako warunek, starość i śmierć, oto co zostało powiedziane. A zatem czy to poprawne czy nie, jak to wygląda w tym wypadku?" "Z narodzinami jako warunek, starość i śmierć, czcigodny; na to nam wygląda w tym wypadku, z narodzinami jako warunek starość i śmierć". "Z istnieniem jako warunek, narodziny oto co zostało powiedziane...

Z utrzymywaniem jako warunek, istnienie...

Z pragnieniem jako warunek, utrzymywanie...

Z uczuciem jako warunek, pragnienie...

Z kontaktem jako warunek, uczucie...

Z sześcioraką bazą jako warunek, kontakt...

Z imieniem-i-materią jako warunek sześcioraka baza...

Ze świadomością jako warunek imię-i-materia...

Z determinacjami jako warunek świadomość ... Z ignorancją jako warunek, determinacje, czcigodny panie, tak to nam wygląda w tym wypadku, z ignorancją jako warunek determinacje".

21 "Dobrze mnisi. Zatem wy tak mówicie, i ja również tak mówię; To jest kiedy to jest, to powstaje z powstaniem tego, mianowicie z ignorancją jako warunek determinacje (mają pozytywne istnienie), z determinacjami jako warunek świadomość, ze świadomością jako warunek imię-i-materia, z imieniem-i-materią jako warunek, sześcioraka baza, z sześcioraką bazą jako warunek, kontakt, z kontaktem jako warunek, uczucie, z uczuciem jako warunek, pragnienie, z pragnieniem jako warunek, utrzymywanie, z utrzymywaniem jako warunek istnienie, z istnieniem jako warunek, narodziny, z narodzinami jako warunek starość i śmierć mają pozytywne istnienie, jak również żal i płacz, ból, smutek i rozpacz - oto jak powstaje ta cała masa cierpienia.

WSPÓŁZALEŻNE WSTRZYMANIE

22 Tylko z całkowitym wstrzymaniem ignorancji (następuje) wstrzymanie determinacji, z wstrzymaniem determinacji wstrzymanie świadomości, ze wstrzymaniem świadomości, wstrzymanie imienia-i-materii, ze wstrzymaniem imienia-i- materii, wstrzymanie sześciorakiej bazy, ze wstrzymaniem sześciorakiej bazy, wstrzymanie kontaktu, ze wstrzymaniem kontaktu, wstrzymanie uczucia, ze wstrzymaniem uczucia wstrzymanie pragnienia, ze wstrzymaniem pragnienia, wstrzymanie utrzymywania, ze wstrzymaniem utrzymywania, wstrzymanie istnienia, ze wstrzymaniem istnienia, wstrzymanie narodzin, ze wstrzymaniem narodzin, wstrzymanie starości i śmierci jak (również) żalu i płaczu, bólu i smutku i rozpaczy, oto jak zostaje wstrzymana ta cała masa cierpienia.

23 Ze wstrzymaniem narodzin, wstrzymanie starości i śmierci, oto co zostało powiedziane. Czy to (poprawne) czy nie, jak to wam wygląda w tym wypadku?"- "Ze wstrzymaniem narodzin, wstrzymanie starości i śmierci, tak nam to wygląda w tym wypadku, ze wstrzymaniem narodzin wstrzymanie starości i śmierci".

Ze wstrzymaniem istnienia wstrzymanie narodzin...

Ze wstrzymaniem utrzymywania, wstrzymanie istnienia...

ze wstrzymaniem pragnienia, wstrzymanie utrzymywania...

Ze wstrzymaniem uczucia, wstrzymanie pragnienia...

Ze wstrzymaniem kontaktu, wstrzymanie uczucia...

ze wstrzymaniem sześciorakiej bazy, wstrzymanie kontaktu...

Ze wstrzymaniem imienia-i-materii, wstrzymanie sześciorakiej bazy...

Ze wstrzymaniem świadomości, wstrzymanie imienia-i-materii...

Ze wstrzymaniem determinacji, wstrzymanie świadomości...

Ze wstrzymaniem ignorancji, wstrzymanie determinacji, oto co zostało powiedziane. Czy to poprawne czy nie, jak to wam wygląda w tym wypadku?"- "Ze wstrzymaniem ignorancji, wstrzymanie determinacji, tak nam to wygląda w tym wypadku, ze wstrzymaniem ignorancji, wstrzymanie determinacji".

24 "Dobrze, mnisi. Zatem wy tak mówicie i ja tak mówię: to nie jest, gdy tego nie ma, to zanika z zanikiem tego, mianowicie ze wstrzymaniem ignorancji (następuje) wstrzymanie determinacji, ze wstrzymaniem determinacji (następuje) wstrzymanie świadomości, ze wstrzymaniem świadomości następuje wstrzymanie imienia-i-materii. Ze wstrzymaniem imienia-i-materii następuje wstrzymanie sześciorakiej bazy. Ze wstrzymaniem sześciorakiej bazy następuje wstrzymanie kontaktu. Ze wstrzymaniem kontaktu następuje wstrzymanie uczucia. Ze wstrzymaniem uczucia następuje wstrzymanie pragnienia. Ze wstrzymaniem pragnienia następuje wstrzymanie utrzymywania. Ze wstrzymaniem utrzymywania następuje wstrzymanie istnienia. Ze wstrzymaniem istnienia następuje wstrzymanie narodzin. Ze wstrzymaniem narodzin następuje wstrzymanie starości i śmierci (jak również) żalu i płaczu,bólu i smutku i rozpaczy; oto jak zostaje wstrzymana ta cała masa cierpienia.

25 Mnisi, wiedząc i widząc w ten sposób, czy będziecie wracać do przeszłości w ten sposób: 'Byliśmy w przeszłości? Czy też nie byliśmy w przeszłości? Czym byliśmy w przeszłości? Jak byliśmy w przeszłości? Będąc czym, czym zostaliśmy w przeszłości?'"- "Nie, czcigodny panie". "Wiedząc i widząc w ten sposób, czy będziecie wybiegać w przyszłość tak: 'Będziemy w przyszłości? Czy nie będziemy w przyszłości? Czym będziemy w przyszłości? Jak będziemy w przyszłości? Będąc czym, czym zostaniemy w przyszłości?'" "Nie, czcigodny panie". "Wiedząc i widząc w ten sposób, czy będziecie niepewni teraźniejszości w ten sposób: 'Jestem? Nie jestem? Czym jestem? Jak jestem? Skąd to stworzenie przychodzi i dokąd zmierza?'" - "Nie, czcigodny panie".

26 "Mnisi, wiedząc i widząc w ten sposób, czy będziecie mówić: 'nauczyciel jest przez nas szanowany, mówimy tak z szacunku dla nauczyciela?'" -"Nie czcigodny panie". "Wiedząc i widząc w ten sposób czy będziecie mówić tak: 'Mnich tak nam powiedział, jak i inni mnisi, ale my tak nie mówimy?'"- "Nie, czcigodny panie". "Wiedząc i widząc w ten sposób czy możecie zmienić nauczyciela?" -"Nie, czcigodny panie". "Wiedząc i widząc w ten sposób czy możecie wrócić do zachowań zwykłych pustelników i braminów, do pomyślnych omenów, tumultu debat, jako opierających się na prawdzie?" "Nie, czcigodny panie". "A zatem mówicie tylko to co sami znacie, widzicie i doświadczacie?" "Tak, czcigodny panie".

27 "Dobrze, mnisi, zostaliście więc poprowadzeni przeze mnie za pomocą Dhammy (z efektem) widzialnym tutaj i teraz, a nie (po upływie) czasu, Dhammy zapraszającej do wglądu, naprowadzającej, doświadczanej przez mądrych dla każdego osobiście.

KONCEPCJA JAKO ZWYKŁA WIEDZA

28 Mnisi, powstanie embrionu (w łonie) zachodzi przy zaistnieniu trzech warunków: gdy jest połączenie ojca i matki ale nie jest to czas matki, i stworzenie mające się odrodzić nie jest gotowe, w takim wypadku nie ma powstania embrionu. Jest połączenie ojca i matki, i jest czas matki, ale nie ma stworzenia gotowego do odrodzin, w takim wypadku nie ma powstania embrionu. Ale gdy jest połączenie ojca i matki, jest czas matki i jest stworzenie gotowe się odrodzić, to w łonie powstaje embrion.

29 Matka nosi w łonie embrion przez dziewięć czy dziesięć miesięcy, z niepokojem, jak wielki ciężar. Po urodzeniu karmi go swa własną krwią, bo w Dhammie i Dyscyplinie Szlachetnych mleko matki jest nazywane krwią.

30 Powodowane własnym wzrostem i powodowane dojrzewaniem zmysłów, dziecko bawi się takimi zabawkami jak rydwany-zabawki, bąki, młyny, wagi zabawki, czy też łukiem i strzałami.

DOJRZAŁOŚĆ

31Powodowane własnym wzrostem i powodowane dojrzewaniem zmysłów, dziecko zostaje wyposażone w pięć strun zmysłowych przyjemności, ciesząc się nimi, mianowicie: materialnymi formami poznawanymi przez oko; upragnionymi, pożądanymi, przyjemnymi, połączonymi ze zmysłowym pożądaniem i prowokującymi pragnienie. Dźwiękami poznawanymi przez ucho ... zapachami poznawanymi przez nos ... smakami poznawanymi przez język ... dotykami poznawanymi przez ciało; upragnionymi, pożądanymi, przyjemnymi, połączonymi ze zmysłowym pożądaniem i prowokującymi pragnienie.

PRZECIĘTNY CZŁOWIEK I WSPÓŁZALEŻNE POWSTAWANIE

32 Widząc materialną formę okiem, pożąda jej gdy jest przyjemna, posiada złą wolę co do niej gdy jest nieprzyjemna, trwa z nieustanowioną uważnością ciała i ograniczonym umysłem, bez zrozumienia jak dochodzi do wyzwolenia serca i wyzwolenia przez zrozumienie, gdzie te złe, niekorzystne stany znikają bez pozostałości. Zaangażowany w faworyzowanie i oponowanie, gdy czuje jakieś uczucie, czy to przyjemne czy to bolesne, czy ani-przyjemne-ani-bolesne, rozmiłowuje się w tym uczuciu, potwierdza je i pozostaje przy nim. I tak, rozmiłowanie się w jakimś z tych uczuć to utrzymywanie. Z utrzymywaniem jako warunek istnienie, z istnieniem jako warunek narodziny, z narodzinami jako warunek starość i śmierć mają pozytywne istnienie, jak również żal, płacz, ból, smutek i rozpacz. Oto jak powstaje ta cała masa cierpienia.

Słysząc dźwięk uchem...

Wąchając zapach nosem...

Smakując smak językiem...

Dotykając dotykalne ciałem...

Poznając idee umysłem, pożąda ich gdy są przyjemne i ma zła wolę w stosunku do nich gdy są nieprzyjemne, trwa z nieustanowioną uważnością ciała i ograniczonym umysłem, bez zrozumienia, jak dochodzi do wyzwolenia serca i wyzwolenia przez zrozumienie, gdzie te niekorzystne stany znikają bez pozostałości. Zaangażowany w faworyzowanie i oponowanie, gdy czuje jakieś uczucie, czy to przyjemne, czy to bolesne, czy ani-przyjemne-ani-bolesne, rozmiłowuje się w tym uczuciu, potwierdza je i pozostaje przy nim. I tak rozmiłowanie w jakimś z tych trzech uczuć to utrzymywanie. Z utrzymywaniem jako warunek, istnienie, z istnieniem jako warunek, narodziny, z narodzinami jako warunek, starość i śmierć mają pozytywne istnienie, jak również płacz, ból smutek i rozpacz. Oto jak powstaje ta cała masa cierpienia.

POJAWIENIE SIĘ TATHAGATY

33 Oto Tathagata pojawia się na świecie, Arahat, Całkowicie Przebudzony, doskonały w prawdziwej wiedzy i prowadzeniu się, wzniosły, znawca światów, nieporównany przywódca ludzi do opanowania, nauczyciel bogów i ludzi, oświecony, błogosławiony.

34 Gospodarz lub gospodarza syn lub urodzony w jakimś klanie, słyszy Dhammę. Słysząc Dhammę, nabiera on wiarę w Tathagatę. Posiadając wiarę rozważa tak: 'Domowe życie jest tłoczne i duszne; bezdomne szeroko otwarte. Nie jest możliwym żyjąc jak gospodarz prowadzić święte życie, całkowicie doskonałe i czyste jak wypolerowana muszla. Może zgolę włosy i brodę, przywdzieję żółtą szatę i odejdę z domu w bezdomność'. I przy innej okazji, zaniechawszy być może małej, być może wielkiej fortuny, być może małego, być może wielkiego kręgu krewnych, goli swe włosy i brodę, ubiera żółta szatę i odchodzi z domu w bezdomność.

35 Tak odchodząc i otrzymując reguły treningu i drogę życiową mnicha porzucając zabijanie żywych istot, staje się tym, kto powstrzymuje się od zabijania żywych istot, z odłożonymi kijem i bronią, łagodny i uprzejmy, trwa we współczuciu dla wszystkich istot. Porzucając zabieranie tego co nie dane, staje się tym, który powstrzymuje się od zabierania tego co nie dane, biorąc tylko to co dane, oczekując tylko tego co dane, staje się tym, który powstrzymuje się od zabierania tego co nie dane, trwając czystym w sobie przez nie kradzenie. Porzucając to co nie należy do świętego życia, staje się tym kto żyje poza, powstrzymując się od wulgarnej zmysłowości. Porzucając fałszywą mowę, staje się tym który powstrzymuje się od fałszywej mowy, mówiąc prawdę, lgnąc do prawdy, jest godny zaufania, rzetelny i niezawodny. Porzucając złośliwą mowę staje się tym kto powstrzymuje się od złośliwej mowy, jak ten co ani nie powtarza gdzie indziej w celu tworzenia podziałów tego co tu usłyszał ani nie powtarza tutaj tego co usłyszał gdzie indziej; jest tym który jednoczy podzielonych, jest promotorem przyjaźni i radosnej zgody, raduje się zgodnością, cieszy się zgodnością, staje się mówcą słów które promują zgodę. Porzucając ostrą mowę, staje się tym który powstrzymuje się od ostrej mowy, staje się mówcą słów łagodnych, miłych i cieszących ucho, dochodzących do serca, słów drogich i pożądanych przez wielu. Porzucając obmowę staje się tym który powstrzymuje się od obmowy, jak ten kto mówi zgodnie ze stanem faktycznym, o tym co korzystne, o Dhammie i Dyscyplinie, staje się mówcą właściwych słów, wartych zapamiętania, uzasadnionych, wyważonych i związanych z dobrem. Staje się tym, który powstrzymuje się od niszczenia roślin i nasion. Staje się tym, który je tylko raz dziennie, odmawiając posiłku o późnej porze i w nocy. Staje się tym, który powstrzymuje się od tańca i śpiewu, muzyki i przedstawień teatralnych. Staje się tym, który powstrzymuje się od noszenia ozdób i używania pachnideł. Staje się tym, który powstrzymuje się od używania wysokich i dużych łóżek. Staje się tym, który powstrzymuje się od akceptowania złota i srebra. Staje się tym, który powstrzymuje się od akceptowania: surowego ziarna...surowego mięsa...kobiet i dziewczyn ... niewolnic i niewolników ... owiec i kóz ... słoni i wołów, koni i kobył ... pól i ziemi. Staje się tym który powstrzymuje się od chodzenia na posyłki...od kupowania i sprzedawania...od używania fałszywych wag ... fałszywych metali i fałszywych miar ... od oszukiwania, zwodzenia, defraudowania i szachrajstwa ... od ranienia, mordowania, więzienia, zbójnictwa, plądrowania i przemocy. Staje się tym co jest zadowolony z szat do ochrony ciała, z wyżebranego jedzenia do zaspokojenia głodu, gdziekolwiek idzie, cały swój dobytek zabiera ze sobą. Tak samo jak ptak co gdziekolwiek leci używa swych własnych skrzydeł, tak też on staje się tym, który jest zadowolony z szat do ochrony ciała, z wyżebranego pożywienia dla zaspokojenia głodu, gdziekolwiek idzie, cały swój dobytek zabiera ze sobą. Posiadając ten rodzaj cnót, właściwych szlachetnym, czuje w sobie zadowolenie co nienaganne.

36 Staje się tym, który widząc materialne formy okiem, nie dostrzega znaków i cech przez które, gdyby pozostawił organ zmysłowy bez protekcji, złe niekorzystne stany pożądania i smutku mogłyby go nawiedzić. Praktykuje on drogę wstrzemięźliwości, chroni zmysł oka, podejmuje się wstrzemięźliwości zmysłu oka. Słysząc dźwięk uchem ... Wąchając zapach nosem ... Smakując smak językiem ... Dotykając dotykalne ciałem ... Poznając idee umysłem ... podejmuje się wstrzemięźliwości zmysłu umysłu. Posiadając ta wstrzemięźliwość szlachetnych, czuje w sobie zadowolenie co nienaganne.

37 Staje się tym który działa z pełną rozwagą, poruszając się na przód i z powrotem, który działa z pełną rozwagą patrząc na i patrząc poza, który działa z pełną rozwagą zginając się i rozciągając, który działa z pełną rozwagą nosząc połataną szatę i miskę, który działa z pełną rozwagą gdy je, pije przeżuwa i smakuje, który działa z pełna rozwagą gdy opróżnia jelita i oddaje mocz, który działa z pełną rozwagą gdy chodzi, stoi i siedzi, budzi się, mówi i milczy.

38 Po powrocie z żebrania, po posiłku, siada krzyżując swe nogi, z ciałem wyprostowanym, z ustanowioną uważnością przed sobą. Porzucając pożądania świata, oczyszcza on swój umysł od pożądania. Porzucając złą wolę i nienawiść, trwa bez umysłu ogarniętego złą wolą, współczujący dla dobra wszystkich żywych istot, oczyszcza umysł od złej woli, złośliwości i nienawiści. Porzucając stany letargiczne i ospałość, trwa z umysłem wolnym od stanów letargicznych i ospałości, postrzegając światło, uważny i w pełni rozważny, oczyszcza swój umysł ze stanów letargicznych i ospałości. Porzucając niepokój i zmartwienia, trwa niezaniepokojony, z umysłem wyciszonym w sobie, oczyszczając umysł z niepokojów i zmartwień. Porzucając niepewność, trwa z umysłem, który pokonał niepewność, nie kwestionując korzystnych idei, oczyszcza umysł z niepewności.

        39 Po zaniechaniu tych pięciu przeszkód, skalań umysłu, osłabiających zrozumienie, całkowicie odłączony od zmysłowych przyjemności, odłączony od niekorzystnych stanów wkracza i trwa w pierwszej jhanie z myśleniem i rozważaniem wraz z błogością i  przyjemnością zrodzonymi z odosobnienia. Po uspokojeniu myślenia i rozważania wkracza i trwa w drugiej jhanie z pewnością siebie i z zjednoczonym umysłem, bez myślenia i rozważania, z błogością i przyjemnością zrodzonymi z koncentracji. Z odejściem błogości trwając w równowadze, uważny i w pełni rozważny, ciągle odczuwając przyjemność cielesną, wkracza i trwa w trzeciej jhanie, na temat której szlachetni powiadają:"Ten ma przyjemne przebywanie, kto zrównoważony i uważny". Po zaniechaniu przyjemności i bólu z uprzednim zanikiem radości i smutku, wkracza i trwa w czwartej jhanie, charakteryzującej się ani-bólem-ani-przyjemnością, i z oczyszczoną uważnością dzięki równowadze.

40 Widząc materialną formę okiem nie pożąda jej gdy jest przyjemna, ani nie ma co do niej złej woli gdy jest nieprzyjemna. Trwa z ustanowioną uważnością ciała i z nieograniczonym umysłem, wiedząc jak dochodzi do wyzwolenia serca i wyzwolenia przez zrozumienie, gdzie złe niekorzystne stany znikają bez pozostałości. Zaniechawszy faworyzowania i oponowania, czując jakieś uczucie czy to przyjemne, czy bolesne, nie rozmiłowuje się nim, nie potwierdza go i nie pozostaje przy nim, a kiedy tego nie robi jego rozmiłowanie do tych uczuć zostaje wstrzymane. Ze wstrzymaniem rozmiłowania, wstrzymanie utrzymywania, ze wstrzymaniem utrzymywania, wstrzymanie istnienia, ze wstrzymaniem istnienia, wstrzymanie narodzin, ze wstrzymaniem narodzin, wstrzymanie starości i śmierci, jak również wstrzymanie żalu płaczu, bólu smutku i rozpaczy. Oto jak wstrzymana zostaje ta cała masa cierpienia.

41Mnisi, zapamiętajcie tą rozprawę o wolności przez Całkowite Wyczerpanie Pragnienia, przedstawioną w skrócie przeze mnie. Ale mnich Sati, syn rybaka, jest uchwycony w rozległą sieć pragnienia, w pętach pragnienia.

Oto co powiedział Zrealizowany. Mnisi byli zadowoleni i ucieszeni słowami Zrealizowanego.