Link do wszystkich dokumentów

Zbiór Sutr




Wtedy wędrowiec Vacchagotta podszedł do Zrealizowanego i wymienił z nim pozdrowienia, a kiedy kurtuazyjna i grzecznościowa rozmowa się zakończyła, usiadł z boku i powiedział do Zrealizowanego:

„Ostatnimi czasy, mistrzu Gotama, liczni pustelnicy bramini i wędrowcy z rozlicznych sekt zebrali się w holu debat i siedzieli razem, gdy powstała wśród nich taka konwersacja. Ten Purana Kassapa – lider zgrupowania, lider grupy, nauczyciel grupy, dobrze znany i słynny przewodnik duchowy, uważany przez wielu ludzi za świętego – deklaruje odrodziny ucznia, który zmarł, w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam. I w przypadku ucznia, który był osobą najwyższego rodzaju, najwyższą osobą, tym który osiągnął najwyższe osiągnięcie, kiedy ten uczeń umiera, również deklaruje jego odrodziny w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam'.

Ten Makkhali Gosala – lider zgrupowania, lider grupy, nauczyciel grupy, dobrze znany i słynny przewodnik duchowy, uważany przez wielu ludzi za świętego – deklaruje odrodziny ucznia, który zmarł, w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam. I w przypadku ucznia, który był osobą najwyższego rodzaju, najwyższą osobą, tym który osiągnął najwyższe osiągnięcie, kiedy ten uczeń umiera, również deklaruje jego odrodziny w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam'.

Ten Nighanta Nataputta – lider zgrupowania, lider grupy, nauczyciel grupy, dobrze znany i słynny przewodnik duchowy, uważany przez wielu ludzi za świętego – deklaruje odrodziny ucznia, który zmarł, w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam. I w przypadku ucznia, który był osobą najwyższego rodzaju, najwyższą osobą, tym który osiągnął najwyższe osiągnięcie, kiedy ten uczeń umiera, również deklaruje jego odrodziny w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam'.

Ten Sanjaya Belatthiputta – lider zgrupowania, lider grupy, nauczyciel grupy, dobrze znany i słynny przewodnik duchowy, uważany przez wielu ludzi za świętego – deklaruje odrodziny ucznia, który zmarł, w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam. I w przypadku ucznia, który był osobą najwyższego rodzaju, najwyższą osobą, tym który osiągnął najwyższe osiągnięcie, kiedy ten uczeń umiera, również deklaruje jego odrodziny w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam'.

Ten Pakhudha Kaccayana – lider zgrupowania, lider grupy, nauczyciel grupy, dobrze znany i słynny przewodnik duchowy, uważany przez wielu ludzi za świętego – deklaruje odrodziny ucznia, który zmarł, w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam. I w przypadku ucznia, który był osobą najwyższego rodzaju, najwyższą osobą, tym który osiągnął najwyższe osiągnięcie, kiedy ten uczeń umiera, również deklaruje jego odrodziny w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam'.

Ten Ajita Kesakambali – lider zgrupowania, lider grupy, nauczyciel grupy, dobrze znany i słynny przewodnik duchowy, uważany przez wielu ludzi za świętego – deklaruje odrodziny ucznia, który zmarł, w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam. I w przypadku ucznia, który był osobą najwyższego rodzaju, najwyższą osobą, tym który osiągnął najwyższe osiągnięcie, kiedy ten uczeń umiera, również deklaruje jego odrodziny w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam'.

Ten pustelnik Gotama – lider zgrupowania, lider grupy, nauczyciel grupy, dobrze znany i słynny przewodnik duchowy, uważany przez wielu ludzi za świętego – deklaruje odrodziny ucznia, który zmarł, w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam. Ale w przypadku ucznia, który był osobą najwyższego rodzaju, najwyższą osobą, tym który osiągnął najwyższe osiągnięcie, kiedy ten uczeń umiera, nie deklaruje jego odrodzin w taki sposób: 'Ten odrodził się tam, ten odrodził się tam'. Raczej deklaruje o nim: 'Odciął pragnienie, zniszczył pęta, i przez całkowite przebicie się przez wyobrażenie, uczynił koniec cierpienia'.

Jest, mistrzu Gotama, zaniepokojenie u mnie, jest u mnie wątpliwość. Jak ta Dhamma pustelnika Gotamy ma być rozumiana?”

„Godzi ci się być zaniepokojonym, Vaccha, godzi ci się mieć wątpliwość. Wątpliwość powstała u ciebie o niepokojącą sprawę. Vaccha, deklaruję odrodziny dla tego z utrzymywaniem, nie dla tego bez utrzymywania. Tak jak ogień pali się z opałem, nie bez opału, tak też Vaccha, deklaruję odrodziny dla tego z utrzymywaniem, nie dla tego bez utrzymywania”. „Mistrzu Gotama, kiedy ogień jest niesiony przez wiatr i przechodzi jakiś dystans, co mistrz Gotama deklaruje jako będące jego opałem?” „Vaccha, kiedy ogień jest niesiony przez wiatr i przechodzi jakiś dystans, deklaruję, że jest wspierany przez wiatr. Gdyż przy tej okazji wiatr jest jego opałem”.

„A mistrzu Gotama, kiedy istota odkłada to ciało i nie odrodziła się jeszcze w innym ciele, co mistrz Gotama deklaruje jako będące jej opałem, przy tej okazji?” „Vaccha, kiedy istota odkłada to ciało i nie odrodziła się jeszcze w innym ciele, deklaruję że jest wspierana przez pragnienie. Gdyż przy tej okazji pragnienie jest jej opałem”.

SN 44: 9

*

Najwyższy Spokój

Mnisi, Tathagata rozumie (wszystko to) w ten sposób: pewien pustelnik czy bramin, z uwolnieniem się od poglądów bazujących na przeszłej skończoności czy poglądów bazujących na przyszłej skończoności, z zupełnym odseparowaniem od więzów zmysłowych przyjemności i z przekroczeniem szczęścia odosobnienia i przekroczeniem niematerialnej przyjemności i przekroczeniem ani-bolesnego-ani-przyjemnego uczucia widzi tak: 'Jestem spokojny, osiągnąłem wygaszenie, jestem bez utrzymywania'. Z pewnością ten czcigodny zakłada drogę bezpośrednio do wygaszenia. Jednak w utrzymywaniu (jako czyniący) ten dobry pustelnik czy bramin ciągle utrzymuje poglądy bazujące na przeszłej skończoności czy poglądy bazujące na przyszłej skończoności, czy szczęście odosobnienia, czy nie-materialną przyjemność czy ani-bolesne-ani-przyjemne uczucie. A kiedy widzi on tak: 'Jestem spokojny, osiągnąłem wygaszenie, jestem bez utrzymywania', samo to deklaruje się jako utrzymywanie z jego strony. (Teraz wszystko to) jest determinowane i przez to toporne; ale jest wstrzymanie determinacji, jest takie coś. Wiedząc tak i widząc ucieczkę z tego (wszystkiego) Tathagata wychodzi poza to (wszystko).

Najwyższy Spokój

Mnisi doskonały stan spokoju co nieprzewyższony zastał odkryty przez Tathagatę, mianowicie wyzwolenie przez nie utrzymywanie, przez poznanie jakimi są powstanie, zanik, gratyfikacja, niebezpieczeństwo i ucieczka (w przypadku) sześciu baz dla kontaktu.

Mnisi to jest doskonały stan spokoju co nieprzewyższony, który zastał odkryty przez Tathagatę, mianowicie wyzwolenie przez nie utrzymywanie, przez poznanie jakimi są powstanie, zanik, gratyfikacja, niebezpieczeństwo i ucieczka (w przypadku) sześciu baz dla kontaktu".

M 102

*

Byłem oszukiwany

"Magandiya, załóżmy, że jest człowiek od urodzenia niewidomy, nie dostrzegający ciemnych i jasnych form, ani niebieskich, ani żółtych, ani czerwonych ani purpurowych form, nie dostrzegający ani równego ani nierównego, ani gwiazd ani księżyca i słońca. I załóżmy, że usłyszy on od człowieka widzącego: "Cóż za piękna rzecz to białe ubranie co tak wytwornie wygląda, czyste i bez skaz" i uda się w poszukiwaniu takiego ubrania i załóżmy, że pewien człowiek oszuka go zwykłym ubraniem, poplamionym i ubrudzonym sadzą mówiąc: 'Tu dobry człowieku to jest białe ubranie, wytworne czyste i bez skaz'. I załóżmy niewidomy zaakceptuje je, włoży na siebie i będzie zadowolony i wypowie słowa zadowolenia: 'Cóż za piękna rzecz to białe ubranie co tak wytwornie wygląda, czyste i bez skaz' i wtedy jego przyjaciele i towarzysze, jego krewni przyprowadzą chirurga by mu pomógł, który przygotuje lekarstwo dzięki któremu jego wzrok pojawi się i zostanie oczyszczony a z pojawieniem się u niego wzroku chęć i pożądanie tego brudnego poplamionego ubrania zostanie zaniechana, wtedy być może u niego powstać oburzenie i wrogość w stosunku do tego człowieka i może zastanawiać się jak go zabić tak:

 'Panowie, przez długi czas byłem w rzeczywistości zwodzony, oszukiwany, defraudowany przez tego człowieka z jego brudnym ubraniem co powiedział: 'Dobry człowieku to jest białe ubranie, wytworne czyste i bez skaz', tak też Magandiya, gdybym pouczył cię w Dhammie tak: 'To jest to dobre zdrowie to jest tu wygaszenie' mógłbyś poznać to zdrowie mógłbyś zobaczyć te wygaszenie i z pojawieniem się u ciebie wzroku, twoja chęć i pożądanie za pięcioma agregatami utrzymywania mogłoby zostać zaniechane i być może mógłbyś pomyśleć: 'Panowie, przez długi czas byłem w rzeczywistości zwodzony, oszukiwany i defraudowany przez ten umysł, utrzymywalem tylko materię, utrzymywalem tylko uczucie, utrzymywalem tylko percepcję, utrzymywalem tylko determinacje, utrzymywalem tylko świadomość. Z moim utrzymywaniem jako warunek istnienie, z istnieniem jako warunek, narodziny, z narodzinami jako warunek starość i śmierć uzyskują pozytywne istnienie, jak również żal, płacz, ból, smutek i rozpacz. Oto jak powstaje ta cała masa cierpienia'".

M 75

*

Dwa rodzaje poglądów

Mnisi, są dwa rodzaje poglądów: Pogląd o istnieniu i pogląd o nie-istnieniu.

Każdy pustelnik i bramin który przyjął pogląd o istnieniu jest w opozycji do poglądu o nie-istnieniu. Każdy pustelniki bramin który polega na poglądzie o nie-istnieniu jest w opozycji do poglądu o istnieniu.

Wszyscy pustelnicy i bramini, którzy nie rozumieją takimi jakimi są, powstanie i zanik, gratyfikacja i niebezpieczeństwo i ucieczka w przypadku tych dwóch poglądów, są opanowani przez pożądanie, opanowani przez nienawiść, opanowani przez złudzenie, opanowani przez pragnienie, opanowani przez utrzymywanie, bez wglądu, zaangażowani w faworyzowanie i oponowanie, rozmiłowujący się w dialektyce, nie są wyzwoleni z narodzin, starości i śmierci, żalu i płaczu, bólu, smutku i rozpaczy, powiadam, że nie są wolni od cierpienia.

Wszyscy pustelnicy i bramini, którzy rozumieją takimi jakimi są, powstanie i zanik i gratyfikacja i niebezpieczeństwo i ucieczka w przypadku tych dwóch poglądów, są bez pożądania, bez nienawiści, bez złudzenia, bez pragnienia, bez utrzymywania, z wglądem, nie zaangażowani w faworyzowanie i oponowanie, nie rozmiłowujący się w dialektyce, są wyzwoleni ze starości i śmierci, żalu i płaczu, bólu smutku i rozpaczy, powiadam, że są wolni od cierpienia.

Mnisi, są cztery rodzaje utrzymywania: utrzymywanie zmysłowych przyjemności, utrzymywanie błędnych poglądów, utrzymywanie obrządków i rytuałów i utrzymywanie wiary w "ja".

Podczas gdy pewni pustelnicy i bramini oznajmiają iż głoszą pełną wiedzę o wszystkich rodzajach utrzymywania, to jednak nie opisują wszystkich rodzajów utrzymywania. Opisują pełne poznanie utrzymywania zmysłowych przyjemności bez opisania utrzymywania (błędnych) poglądów, utrzymywania obrządków i rytuałów, czy utrzymywania wiary w "ja". Dlaczego tak jest? Ci dobrzy pustelnicy i bramini nie rozumieją tych trzech przypadków utrzymywania, takimi jakimi one rzeczywiście są. W konsekwencji, podczas gdy ci dobrzy pustelnicy i bramini oznajmiają iż głoszą pełną wiedzę o wszystkich rodzajach utrzymywania, opisują oni (tylko) pełną wiedzę o utrzymywaniu zmysłowych przyjemności, bez opisania utrzymywania poglądów, utrzymywania obrządków i rytuałów i utrzymywania wiary w "ja".

Podczas gdy pewni pustelnicy i bramini oznajmiają iż głoszą pełną wiedzę o wszystkich rodzajach utrzymywania, opisują oni pełną wiedzę o utrzymywaniu zmysłowych przyjemności i utrzymywaniu poglądów, bez opisania utrzymywania obrządków i rytuałów i utrzymywania wiary w "ja". Dlaczego tak jest? Ci dobrzy pustelnicy i bramini nie rozumieją tych dwóch przypadków utrzymywania, takimi jakimi one rzeczywiście są. W konsekwencji, podczas gdy ci dobrzy pustelnicy i bramini oznajmiają iż głoszą pełną wiedzę o wszystkich rodzajach utrzymywania, opisują oni (tylko) pełną wiedzę o utrzymywaniu zmysłowych przyjemności, i utrzymywaniu poglądów, bez utrzymywania obrządków i rytuałów i utrzymywania wiary w "ja".

Podczas gdy pewni pustelnicy i bramini oznajmiają iż głoszą pełną wiedzę o wszystkich rodzajach utrzymywania, opisują oni pełną wiedzę o utrzymywaniu zmysłowych przyjemności, utrzymywaniu poglądów i utrzymywaniu obrządków i rytuałów bez opisania utrzymywania wiary w "ja". Dlaczego tak jest? Ci dobrzy pustelnicy i bramini nie rozumieją jednego przypadku utrzymywania. Opisują oni pełne zrozumienie utrzymywania zmysłowych przyjemności i utrzymywaniu poglądów i utrzymywania obrządków i rytuałów bez opisania utrzymywanie wiary w "ja".

Mnisi, w takiej Dhammie i Dyscyplinie jak te, jest oczywiste, że zaufanie do Mistrza nie zostało właściwie skierowane, jest oczywiste, że zaufanie do Dhammy nie zostało właściwie skierowane i jest oczywiste że doskonalenie moralności nie zostało właściwie skierowane, i że uczucia bliskości do tych co dzielą tą Dhammę nie zostały właściwie skierowane. Dlaczego tak jest? Dzieje się tak gdy Dhamma i Dyscyplina są źle przedstawione, źle głoszone, prowadzą do nikąd, nie wytwarzają spokoju i są głoszone przez tego kto nie jest w pełni oświecony.

Mnisi, podczas gdy Tathagata oznajmia iż ogłasza pełną wiedzę o wszystkich rodzajach utrzymywania, opisuje on pełną wiedzę o utrzymywaniu zmysłowych przyjemności, o utrzymywaniu (błędnych) poglądów, o utrzymywaniu obrządków i rytuałów i o utrzymywaniu wiary w"ja".

Mnisi, w takiej Dhammie i Dyscyplinie jak ta, jest oczywiste, że zaufanie do Mistrza jest słusznie skierowane, że zaufanie do Dhammy jest słusznie skierowane, że doskonalenie moralności jest słusznie skierowane, i że uczucia bliskości do tych co dzielą tą Dhammę zostały słusznie skierowane. Dlaczego tak jest? Dzieje się tak gdy Dhamma i Dyscyplina są dobrze przedstawione, dobrze ogłoszone, prowadzą poza, wytwarzają spokój i głoszone są przez tego kto jest w pełni oświecony.

A teraz te cztery rodzaje utrzymywania mają pragnienie za swoje źródło, pragnienie za swój powód, są zrodzone z pragnienia i wytwarzane przez pragnienie. Co pragnienie ma za swoje źródło...? Pragnienie ma za swoje źródło uczucie ... jest wytwarzane przez uczucie. Co uczucie ma za swoje źródło...? Uczucie ma za swoje źródło kontakt. Uczucie jest wytworzone przez kontakt. Co kontakt ma za swoje źródło...? Kontakt ma za swoje źródło sześcioraką bazę ....jest wytworzony przez sześcioraką bazę. Co sześcioraka baza ma za swoje źródło...? Sześcioraka baza ma za swoje źródło imię-i-materię...jest wytworzona przez imię-i-materię. Co imię-i-materia ma za swoje źródło? Imię-i-materia ma za swoje źródło ..wytwarzana jest przez świadomość. Co świadomość ma za swoje źródło? Świadomość ma za swoje źródło...wytwarzana jest przez determinacje. Co determinacje mają za swoje źródło? Determinacje mają ignorancję za swoje źródło, ignorancję za swoją podstawę, zrodzone są z ignorancji i wytwarzane są przez ignorancję.

Mnisi, jak tylko ta ignorancja jest zaniechana i prawdziwa wiedza powstaje u mnicha, to z zanikiem ignorancji i powstaniem wiedzy nie utrzymuje już dłużej zmysłowych przyjemności (jako zasilania dla) utrzymywania, czy (błędnych) poglądów (jako zasilania dla) utrzymywania, czy obrządków i rytuałów (jako zasilania dla) utrzymywania, czy wiary w "ja" ( jako zasilania dla) utrzymywania. Kiedy mnich nie utrzymuje, jest bez lęku, kiedy nie ma lęku, osobiście staje się wygaszony. Rozumie on: "Narodziny wyczerpane, święte życie przeżyte, co trzeba było wykonać zostało wykonane, nigdy więcej już tego stanu istnienia". Oto co powiedział Zrealizowany. Mnisi byli zadowoleni i ucieszeni jego słowami.

M 11

*

Być - nie być


Dostrzegam lęk w każdym sposobie istnienia
Włączając istnienie szukające nie-istnienia;
Nie ma sposobu istnienia, który afirmiję
Nie rozmiłowując się w niczym, niczego nie utrzymuję.

M 49

*

Utrzymywanie a agregaty utrzymywania

„Pani, czy utrzymywanie jest tym samym co pięć agregatów objętych utrzymywaniem, czy utrzymywanie jest czymś poza tymi pięcioma agregatami objętymi utrzymywaniem?” „Przyjacielu Visakha, to utrzymywanie nie jest ani tym samym co pięć agregatów objętych utrzymywaniem, ani nie nie jest czymś poza tymi pięcioma agregatami objętymi utrzymywaniem. To chęć i pożądanie zawarte w tych pięciu agregatach objętych utrzymywaniem jest tu utrzymywaniem”.

M 44

*

W celu wygaszenia

„Przyjacielu, to w celu wygaszenia przez nie utrzymywanie żyje się święte życie pod wodzą Zrealizowanego”.

M 24

*

Nie bez utrzymywania

W Savatthi. Tam czcigodny Ananda odezwał się do mnichów tak: „Przyjaciele mnisi!”. „Przyjacielu”, odpowiedzieli tamci mnisi. Czcigodny Ananda rzekł to: „Przyjaciele, czcigodny Punna Mantaniputta był nam bardzo pomocny gdy byliśmy zaraz po ordynacji. Napominał nas takim napomnieniem:

 'Jestem' pojawia się przez utrzymywanie, nie bez utrzymywania. A przez utrzymywanie czego 'jestem' pojawia się, nie bez utrzymywania? To przez utrzymywanie materii, 'jestem' pojawia się, nie bez utrzymywania. To przez utrzymywanie uczucia ... percepcji ... determinacji ... świadomości 'jestem' pojawia się, nie bez utrzymywania.  Załóżmy, przyjacielu Anando, że młoda kobieta czy mężczyzna, młodzieńczy i lubujący się w ozdobach, egzaminowałby swą twarz w lustrze czy misce wypełnioną czystą, przejrzystą wodą: patrzyłby z utrzymywaniem, nie bez utrzymywania. Tak też to przez utrzymywanie materii, 'jestem' pojawia się, nie bez utrzymywania. To przez utrzymywanie uczucia ... percepcji ... determinacji ... świadomości, 'jestem' pojawia się, nie bez utrzymywania.

SN 22: 83

*

Pełne zrozumienie wszelkiego utrzymywania

Mnisi, nauczę was Dhammy dla pełnego zrozumienia wszelkiego utrzymywania. Słuchajcie i bacznie uważajcie na to co powiem ...

A co, mnisi, jest tą Dhammą dla pełnego zrozumienia wszelkiego utrzymywania? W zależności od oka i widzialnych form, powstaje świadomość oka. Spotkanie tych trzech to kontakt. Z kontaktem jako warunek, uczucie. Widząc tak, pouczony szlachetny uczeń doświadcza wyobcowania wobec oka i widzialnych form, wobec świadomości oka, wobec kontaktu oka, wobec uczucia. Doświadczając wyobcowania, staje się beznamiętny. I przez beznamiętność jest wyzwolony. Z jego wyzwoleniem rozumie: „Utrzymywanie zostało w pełni zrozumiane przeze mnie”.

W zależności od ucha i dźwięków, powstaje świadomość ucha. Spotkanie tych trzech to kontakt. Z kontaktem jako warunek, uczucie. Widząc tak, pouczony szlachetny uczeń doświadcza wyobcowania wobec ucha i dźwięków, wobec świadomości ucha, wobec kontaktu ucha, wobec uczucia. Doświadczając wyobcowania, staje się beznamiętny. I przez beznamiętność jest wyzwolony. Z jego wyzwoleniem rozumie: „Utrzymywanie zostało w pełni zrozumiane przeze mnie”.

W zależności od nosa i zapachów, powstaje świadomość nosa. Spotkanie tych trzech to kontakt. Z kontaktem jako warunek, uczucie. Widząc tak, pouczony szlachetny uczeń doświadcza wyobcowania wobec nosa i zapachów, wobec świadomości nosa, wobec kontaktu nosa, wobec uczucia. Doświadczając wyobcowania, staje się beznamiętny. I przez beznamiętność jest wyzwolony. Z jego wyzwoleniem rozumie: „Utrzymywanie zostało w pełni zrozumiane przeze mnie”.

W zależności od języka i smaków, powstaje świadomość języka. Spotkanie tych trzech to kontakt. Z kontaktem jako warunek, uczucie. Widząc tak, pouczony szlachetny uczeń doświadcza wyobcowania wobec języka i smaków, wobec świadomości języka, wobec kontaktu języka, wobec uczucia. Doświadczając wyobcowania, staje się beznamiętny. I przez beznamiętność jest wyzwolony. Z jego wyzwoleniem rozumie: „Utrzymywanie zostało w pełni zrozumiane przeze mnie”.

W zależności od ciała i obiektów dotyku, powstaje świadomość ciała. Spotkanie tych trzech to kontakt. Z kontaktem jako warunek, uczucie. Widząc tak, pouczony szlachetny uczeń doświadcza wyobcowania wobec ciała i obiektów dotyku, wobec świadomości ciała, wobec kontaktu ciała, wobec uczucia. Doświadczając wyobcowania, staje się beznamiętny. I przez beznamiętność jest wyzwolony. Z jego wyzwoleniem rozumie: „Utrzymywanie zostało w pełni zrozumiane przeze mnie”.

W zależności od umysłu i obiektów mentalnych, powstaje świadomość umysłu. Spotkanie tych trzech to kontakt. Z kontaktem jako warunek, uczucie. Widząc tak, pouczony szlachetny uczeń doświadcza wyobcowania wobec umysłu i obiektów mentalnych, wobec świadomości umysłu, wobec kontaktu umysłu, wobec uczucia. Doświadczając wyobcowania, staje się beznamiętny. I przez beznamiętność jest wyzwolony. Z jego wyzwoleniem rozumie: „Utrzymywanie zostało w pełni zrozumiane przeze mnie”.

To, mnisi, jest Dhamma dla pełnego zrozumienia wszelkiego utrzymywania.

SN 35: 60

*

Poruszenie przez utrzymywanie


W Savatthi. „Mnisi, pouczę was o poruszeniu przez utrzymywanie i o nieporuszeniu przez nie-utrzymywanie. Słuchajcie i bacznie uważajcie na to co powiem”. „Tak czcigodny panie”, odpowiedzieli ci mnisi. Zrealizowany rzekł to:
„A jak, mnisi, jest poruszenie przez utrzymywanie? Tu, mnisi, niepouczony przeciętniak, nie szanujący szlachetnych i nieobeznany z ich Dhammą, nie szanujący prawdziwych ludzi i nieobeznany z ich Dhammą, uważa materię za ja, czy ja jako posiadające materię, czy materię jako w ja, czy ja w materii. Ta jego materia zmienia się i staje odmienna. Ze zmianą i odmianą tej materii, jego świadomość staje się zajęta zmianą tej materii. Poruszenie i konstelacja mentalnych stanów zrodzona z zajmowania się zmianą materii pozostaje, wprawiając jego umysł w obsesję. Ponieważ jego umysł uległ obsesji, jest on przestraszony, zestresowany, i zaniepokojony i przez utrzymywanie jest poruszony.

Uważa uczucie za ja ... percepcję za ja ... determinacje za ja ... świadomość za ja, czy ja jako posiadające świadomość, czy świadomość jako w ja, czy ja w świadomości. Ta jego świadomość zmienia się i staje odmienna. Ze zmianą i odmianą tej świadomości, jego świadomość staje się zajęta zmianą tej świadomości. Poruszenie i konstelacja mentalnych stanów zrodzona z zajmowania się zmianą świadomości pozostaje, wprawiając jego umysł w obsesję. Ponieważ jego umysł uległ obsesji, jest on przestraszony, zestresowany, i zaniepokojony i przez utrzymywanie jest poruszony. To w taki sposób, mnisi, jest poruszenie przez utrzymywanie.

A w jaki sposób, mnisi, jest nieporuszenie przez nie-utrzymywanie? Tu, mnisi, pouczony szlachetny uczeń, szanujący szlachetnych i obeznany z ich Dhammą, szanujący prawdziwych ludzi i obeznany z ich Dhammą, nie uważa materii za ja, czy ja jako posiadające materię, czy materię jako w ja, czy ja w materii. Ta jego materia zmienia się i staje odmienna. Mimo zmiany i odmiany tej materii, jego świadomość nie staje się zajęta zmianą tej materii. Żadne poruszenie i konstelacja mentalnych stanów zrodzona z zajmowania się zmianą materii nie pozostaje wprawiając jego umysł w obsesję. Ponieważ jego umysł nie uległ obsesji, nie jest on przestraszony, zestresowany, i zaniepokojony i przez nie-utrzymywanie nie staje się poruszony.

Nie uważa uczucia za ja ... percepcji za ja ... determinacji za ja ... świadomości za ja czy ja jako posiadające świadomość, czy świadomość jako w ja, czy ja w świadomości. Ta jego świadomość zmienia się i staje odmienna. Mimo zmiany i odmiany tej świadomości, jego świadomość nie staje się zajęta zmianą tej świadomości. Żadne poruszenie i konstelacja mentalnych stanów zrodzona z zajmowania się zmianą świadomości nie pozostaje wprawiając jego umysł w obsesję. Ponieważ jego umysł nie uległ obsesji, nie jest on przestraszony, zestresowany, i zaniepokojony i przez nieutrzymywanie nie staje się poruszony. To w taki sposób, mnisi, jest nieporuszenie przez nie-utrzymywanie.

SN 22: 7

*

W Savatthi. „Mnisi, pouczę was o poruszeniu przez utrzymywanie i o nieporuszeniu przez nie-utrzymywanie. Słuchajcie i bacznie uważajcie na to co powiem”. „Tak czcigodny panie”, odpowiedzieli ci mnisi. Zrealizowany rzekł to:
„A jak, mnisi, jest poruszenie przez utrzymywanie? Tu, mnisi, niepouczony przeciętniak, nie szanujący szlachetnych i nieobeznany z ich Dhammą, nie szanujący prawdziwych ludzi i nieobeznany z ich Dhammą, uważa materię tak: 'To moje, tym jestem, to moje ja'. Ta jego materia zmienia się i staje odmienna. Ze zmianą i odmianą tej materii, powstaje u niego żal, płacz, ból, smutek i rozpacz. Uważa uczucie ... percepcję ... determinacje ... świadomość tak: 'To moje, tym jestem, to moje ja'. Ta jego świadomość zmienia się i staje odmienna. Ze zmianą i odmianą tej świadomości, powstaje u niego żal, płacz, ból, smutek i rozpacz. W taki sposób, mnisi, jest poruszenie przez utrzymywanie.

A w jaki sposób jest nieporuszenie przez nie-utrzymywanie? Tu, mnisi, pouczony szlachetny uczeń nie uważa materii tak: 'To moje, tym jestem, to moje ja'. Ta jego materia zmienia się i staje odmienna. Ze zmianą i odmianą tej materii, nie powstaje u niego żal, płacz, ból, smutek i rozpacz. Nie uważa uczucia ... percepcji ... determinacji ... świadomości tak: 'To moje, tym jestem, to moje ja'. Ta jego świadomość zmienia się i staje odmienna. Ze zmianą i odmianą tej świadomości, nie powstaje u niego żal, płacz, ból, smutek i rozpacz. W taki sposób, mnisi, jest nieporuszenie przez nie-utrzymywanie”.

SN 22: 8