Link do wszystkich dokumentów

Test na niewzruszoność umysłu


Nanavira Thera powiedział kiedyś, że ludzie mogą być bardziej zgorszeni jego Uwagami o Dhammie niż Kamasurtą. Ta ostatnia sugeruje tylko byśmy zrezygnowali z moralności, podczas gdy Nanavira Thera zachęca nas byśmy zrezygnowali z człowieczeństwa. Tak to już jest, jak mówi Pessoa: doskonałość jest nieludzka, bo ludzkie jest niedoskonałe. A zatem jest chyba oczywiste, że mnich z Bundala ma rację, by osiągnąć doskonałość musimy zrezygnować z naszego człowieczeństwa. Wbrew pozorom nie niesie to ze sobą ryzyka nieetycznego zachowania, wręcz przeciwnie, ten chłodny spokój boskiej doskonałości jest wolny od chciwości, nienawiści i złudzenia, które to stoją za każdym nieetycznym zachowaniem.

Jednakże taka rezygnacja jest dla zwykłego człowieka trudna do zaakceptowania, wystarczy choćby zapoznać się z Suttą M87. Kto jednak za swój cel wybrał sobie doskonałość, może przetestować niewzruszoność swojego umysłu, za pomocą metody czcigodnego Sariputty.

W Savatthi. Tam czcigodny Sariputta odezwał się do mnichów tak: „Przyjaciele, mnisi!”. „Przyjacielu” odpowiedzieli mnisi”. Czcigodny Sariputta rzekł to: „Tu przyjaciele, kiedy byłem sam na odosobnieniu, powstała w moim umyśle taka refleksja: 'Czy jest coś w świecie przez zmianę i przemianę czego żal, płacz, nieprzyjemność i rozpacz mogłyby u mnie powstać?' Wtedy stało się dla mnie jasnym: 'Nie ma niczego w świecie, przez zmianę i przemianę czego żal, płacz, nieprzyjemność i rozpacz mogłyby u mnie powstać'”.

Kiedy to zostało powiedziane, czcigodny Ananda rzekł do czcigodnego Sariputty: 'Przyjacielu Sariputto, nawet gdyby sam Nauczyciel uległ zmianie i przemianie to żal, płacz, nieprzyjemność i rozpacz nie powstałyby u ciebie?”

„Przyjacielu, nawet gdyby sam Nauczyciel uległ zmianie i przemianie, to żal, płacz, nieprzyjemność i rozpacz nie powstałyby u mnie. Jednakże stałoby się dla mnie jasne: „Nauczyciel, tak wpływowy, tak potężny, tak wielmożny, przeminął. Gdyby Zrealizowany żył przez długi czas, byłoby to dla pomyślności i szczęścia wielu, ze współczucia dla świata, dla dobra, pomyślności i szczęścia bogów i ludzi'”.

„Musi tak być ponieważ ja-twórczość, moje-twórczość i dogłębne tendencje do wyobrażenia zostały w pełni wykorzenione przez czcigodnego Sariputtę przez długi już czas, że nawet gdyby sam Nauczyciel uległ zmianie i przemianie, to żal, płacz, nieprzyjemność i rozpacz nie powstałyby u niego. SN 21: 2