Link do wszystkich dokumentów

Zbiór Sutr

Percepcje

AN X, 60


Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w Savatthi w Gaju Jeta w Parku Anathapindiki. Przy tej okazji czcigodny Girimananda był schorowany, obolały, ciężko chory. Wtedy czcigodny Ananda podszedł do Zrealizowanego, złożył mu hołd, usiadł z boku, i powiedział do niego:

„Czcigodny panie, czcigodny Girimananda jest schorowany, obolały, ciężko chory. Byłoby dobrze, gdyby Zrealizowany odwiedził go, kierowany współczuciem”.

„Jeżeli Anando, odwiedzisz mnicha Girimanandę i przemówisz do niego na temat dziesięciu percepcji, to jest możliwe, że słysząc o nich od ciebie, jego dolegliwość natychmiast zniknie. Jakich dziesięciu?

Percepcji nietrwałości, percepcji nie-ja, percepcji brzydoty, percepcji niebezpieczeństwa, percepcji porzucania, percepcji beznamiętności, percepcji wstrzymania, percepcji braku rozmiłowania w całym świecie, percepcji nietrwałości wszystkich determinacji, i uważności oddychania.

A czym, Anando, jest percepcja nietrwałości? Tu, po odejściu do lasu, do korzenia drzewa, czy pustej chatki, mnich rozważa tak: 'Materialna forma jest nietrwała, uczucie jest nietrwałe, percepcja jest nietrwała, determinacje są nietrwałe, świadomość jest nietrwała'. W taki sposób trwa kontemplując nietrwałość w tych pięciu agregatach utrzymywania. To jest nazywane percepcją nietrwałości.

A czym, Anando, jest percepcja nie-ja? Tu, po odejściu do lasu, do korzenia drzewa, czy pustej chatki, mnich rozważa tak: 'Oko jest nie-ja, materialne formy są nie-ja; ucho jest nie-ja, wdzięki są nie-ja; nos jest nie-ja, zapachy są nie-ja; język jest nie-ja, smaki są nie-ja; ciało jest nie-ja, dotyki są nie-ja; umysł jest nie-ja, idee są nie-ja'. W taki sposób trwa kontemplując nie-ja w tych sześciu wewnętrznych i zewnętrznych bazach zmysłowych. To jest nazywane percepcją nie-ja.

A czym jest percepcja brzydoty? Tu, mnich przegląda to samo ciało od podeszew stóp do włosów na czubku głowy jako pełne wielu rodzajów nieczystości, tak oto: 'W tym ciele są włosy głowy, włosy ciała, paznokcie, zęby, skóra, mięso, ścięgna, kości, szpik kostny, nerki, serce, wątroba, przepona, śledziona, płuca, jelita duże i małe, krtań, smarki. łajno, żółć, flegma, ropa, krew, pot, tłuszcz, łzy, ślina, olej we złączach i mocz'. Tak jak gdyby był tam worek otwarty z obu stron, pełny wielu rodzajów ziaren takich jak górski ryż, czerwony ryż, fasola, groch, kasza, i biały ryż, i człowiek o dobrym wzroku otworzyłby go i przeglądał go tak: 'To jest górski ryż, to jest czerwony ryż, to fasola, to groch, to kasza, to biały ryż', tak też mnich przegląda to samo ciało od podeszew stóp do włosów na czubku głowy jako pełne wielu rodzajów nieczystości, tak oto: 'W tym ciele są włosy głowy, włosy ciała, paznokcie, zęby, skóra, mięso, ścięgna, kości, szpik kostny, nerki, serce, wątroba, przepona, śledziona, płuca, jelita duże i małe, krtań, smarki. łajno, żółć, flegma, ropa, krew, pot, tłuszcz, łzy, ślina, olej we złączach i mocz'. W taki sposób trwa kontemplując brzydotę w ciele. To jest nazywane percepcją brzydoty.

A czym, Anando, jest percepcja niebezpieczeństwa? Tu, po odejściu do lasu, do korzenia drzewa, czy pustej chatki, mnich rozważa tak: 'Te ciało jest źródłem wielkiego bólu i niebezpieczeństwa; gdyż wszelkiego rodzaju dolegliwości powstają w tym ciele, mianowicie, choroby oczu, choroby wewnętrznego ucha, choroby nosa, choroby zewnętrznego ucha, choroby ust, choroby zębów, kaszel, astma, katar, szkarlatyna, gorączka, bóle żołądka, omdlenia, dyzenteria, grypa, cholera, trąd, czyraki, egzema, ospa, świerzb, gruźlica, epilepsja, liszaje, swędzenie, martwica, hemoroidy, cukrzyca, krwotok, rak, przetoka, choroby powstałe z bile, flegmy, wiatru, czy ich kombinacji; choroby spowodowane przez zmianę klimatu, choroby spowodowane wypadkiem, choroby jako rezultat działania; i zimno, gorąco, głód, pragnienie, defekacja, i oddawanie moczu'. W taki sposób trwa kontemplując niebezpieczeństwo w tym ciele. To jest nazywane percepcją niebezpieczeństwa.

A czym, Anando, jest percepcja porzucania? Tu, mnich nie toleruje powstałej zmysłowej myśli; porzuca ją, usuwa ją, niszczy ją, unicestwia ją. Nie toleruje powstałej myśli złej woli; porzuca ją, usuwa ją, niszczy ją, unicestwia ją. Nie toleruje powstałej myśli krzywdzenia; porzuca ją, usuwa ją, niszczy ją, unicestwia ją. Nie toleruje powstałych złych niekorzystnych stanów; porzuca je, usuwa je, niszczy je, unicestwia je. To jest nazywane percepcją porzucania.

A czym, Anando, jest percepcja beznamiętności? Tu, po odejściu do lasu, do korzenia drzewa, czy pustej chatki, mnich rozważa tak: 'To jest spokojne, to jest wzniosłe, mianowicie uspokojenie wszystkich determinacji, rezygnacja ze wszystkich posiadłości, wyczerpanie pragnienia, beznamiętność, wygaszenie'. To jest nazywane percepcją beznamiętności.

A czym, Anando, jest percepcja wstrzymania? Tu, po odejściu do lasu, do korzenia drzewa, czy pustej chatki, mnich rozważa tak: 'To jest spokojne, to jest wzniosłe, mianowicie uspokojenie wszystkich determinacji, rezygnacja ze wszystkich posiadłości, wyczerpanie pragnienia, beznamiętność, wygaszenie'. To jest nazywane percepcją wstrzymania.

A czym, Anando, jest percepcja braku rozmiłowania w całym świecie? Tu, mnich unika jakiegokolwiek zaangażowania czy utrzymywania, mentalnych stanowisk, przywiązań, i dogłębnych tendencji w odniesieniu do świata, porzuca je bez ich utrzymywania. To jest nazywane percepcją braku rozmiłowania w całym świecie.

A czym, Anando, jest percepcja nietrwałości we wszystkich determinacjach? Tu mnich jest zbrzydzony, upokorzony, i zdegustowany wszystkimi determinacjami. To jest nazywane percepcją nietrwałości we wszystkich determinacjach.

A czym, Anando, jest uważność oddychania? Tu mnich udaje się do lasu czy korzenia drzewa czy pustej chaty, siada ze skrzyżowanymi nogami i wyprostowanym ciałem ustanawiając uważność (na oddychaniu) przed sobą, zawsze uważny wdycha, uważny wydycha.

Wdychając długo rozumie on: 'Wdycham długo'. Wdychając krótko rozumie on: 'Wdycham krótko'. Wydychając długo rozumie on: 'Wydycham długo'. Wydychając krótko rozumie on: 'Wydycham krótko'. Trenuje tak: 'Będę wdychał doświadczając całego ciała'; trenuje tak: 'Będę wydychał doświadczając całego ciała'; trenuje tak: 'Będę wdychał uspokajając cielesne determinacje'; trenuje tak: 'Będę wydychał uspokajając cielesne determinacje'.

Trenuje tak: 'Będę wdychał doświadczając błogość'; trenuje tak: 'Będę wydychał doświadczając błogość'. Trenuje tak: 'Będę wdychał doświadczając przyjemność'; trenuje tak: 'Będę wydychał doświadczając przyjemność'. Trenuje tak: 'Będę wdychał doświadczając mentalną determinację'; trenuje tak: 'Będę wydychał doświadczając mentalną determinację'. Trenuje tak: 'Będę wdychał uspokajając mentalną determinację'; trenuje tak: 'Będę wydychał uspokajając mentalną determinację'.

Trenuje tak: 'Będę wdychał doświadczając umysł'; trenuje tak: 'Będę wydychał doświadczając umysł'. Trenuje tak: 'Będę wdychał zadowalając umysł'; trenuje tak: 'Będę wydychał zadowalając umysł'. Trenuje tak: 'Będę wdychał koncentrując umysł'; trenuje tak: 'Będę wydychał koncentrując umysł'. Trenuje tak: 'Będę wdychał wyzwalając umysł'; trenuje tak: 'Będę wydychał wyzwalając umysł'.

Trenuje tak: 'Będę wdychał kontemplując nietrwałość'; trenuje tak: 'Będę wydychał kontemplując nietrwałość'. Trenuje tak: 'Będę wdychał kontemplując zanik'; trenuje tak: 'Będę wydychał kontemplując zanik'. Trenuje tak: 'Będę wdychał kontemplując wstrzymanie'; trenuje tak: 'Będę wydychał kontemplując wstrzymanie'. Trenuje tak: 'Będę wdychał kontemplując rezygnację'; trenuje tak: 'Będę wydychał kontemplując rezygnację'. To jest nazywane uważnością oddychania.

Jeżeli Anando, odwiedzisz mnicha Girimanandę i przemówisz do niego na temat dziesięciu percepcji, to jest możliwe, że słysząc o nich od ciebie, jego dolegliwość natychmiast zniknie”.

Wtedy, gdy czcigodny Anand a nauczył się tych dziesięciu percepcji od Zrealizowanego, udał się do czcigodnego Girimanandy i przemówił o nich do niego. Kiedy czcigodny Girimananda usłyszał o tych dziesięciu percepcjach, jego dolegliwość natychmiast zniknęła. Czcigodny Girimananda wyzdrowiał z tej choroby i oto jak został wyleczony.

*

AN X, 59


Zatem, mnisi, powinniście się trenować tak: „Nasze umysły wzmocnią się zgodnie z [duchem] odejścia w bezdomność, i powstałe złe niekorzystne cechy nie będą wprawiały naszych umysłów w obsesje. Nasze umysły wzmocnią się w percepcji nietrwałości. Nasze umysły wzmocnią się w percepcji nie-ja. Nasze umysły wzmocnią się w percepcji brzydoty. Nasze umysły wzmocnią się w percepcji niebezpieczeństwa. Poznamy równe i nierówne drogi świata i nasze umysły wzmocnią się w tej percepcji. Poznamy dojście świata do istnienia i jego zanik i nasze umysły wzmocnią się w tej percepcji. Nasze umysły wzmocnią się w percepcji porzucenia. Nasze umysły wzmocnią się w percepcji beznamiętności. Nasze umysły wzmocnią się w percepcji wstrzymania”. To w taki sposób powinniście się trenować.

Kiedy umysł mnicha został wzmocniony zgodnie z [duchem] odejścia w bezdomność, i złe niekorzystne cechy nie wprawiają jego umysłu w obsesje, kiedy jego umysł został wzmocniony w percepcji nietrwałości, kiedy jego umysł został wzmocniony w percepcji nie-ja, kiedy jego umysł został wzmocniony w percepcji brzydoty, kiedy jego umysł został wzmocniony w percepcji niebezpieczeństwa, kiedy poznał równe i nie równe drogi świata i jego umysł wzmocnił się w tej percepcji, kiedy poznał dojście świata do istnienia i jego zanik i jego umysł wzmocnił się w tej percepcji, kiedy jego umysł został wzmocniony w percepcji porzucenia, kiedy jego umysł został wzmocniony w percepcji beznamiętności, kiedy jego umysł został wzmocniony w percepcji wstrzymania – jeden z dwóch owoców może być oczekiwany u niego: finałowa wiedza tutaj i teraz, lub, jeżeli będzie pewna pozostałość, stan niepowracającego.

*

AN IX, 16


Mnisi, te dziewięć percepcji, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za ich spełnienie. Jakie dziewięć? Percepcja brzydoty, percepcja śmierci, percepcja odpychających aspektów jedzenia, percepcja braku rozmiłowania w całym świecie, percepcja nietrwałości, percepcja cierpienia w tym co nietrwałe, i percepcja nie-ja w tym co cierpieniem, percepcja porzucenia i percepcja beznamiętności. Te dziewięć percepcji, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminujące w nieśmiertelnym, mające nieśmiertelne za ich spełnienie.

*

AN V, 144




Przy pewnej okazji, Zrealizowany mieszkał w Savatthi w Gaju Tikandaki. Tam Zrealizowany odezwał się do mnichów tak: „Mnisi!” „Czcigodny panie”, odpowiedzieli ci mnisi. Zrealizowany rzekł to:

„Mnisi, dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać postrzegając odpychające w nieodpychającym. Dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać postrzegając nieodpychające w odpychającym. Dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać postrzegając odpychające zarówno w nieodpychającym jaki i w odpychającym. Dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać postrzegając nieodpychające zarówno w odpychającym jak i w nieodpychającym. Dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać w równowadze, uważnie i jasno postrzegając, odwróciwszy się zarówno od odpychającego jak i nieodpychającego.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać postrzegając odpychające w nieodpychającym? 'Niech pożądanie nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących pożądanie!': dla tej korzyści mnich powinien trwać postrzegając odpychające w nieodpychającym.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać postrzegając nieodpychające w odpychającym? 'Niech nienawiść nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących nienawiść!': dla tej korzyści mnich powinien trwać postrzegając nieodpychające w odpychającym.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać postrzegając odpychające zarówno w nieodpychającym jaki i w odpychającym? 'Niech pożądanie nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących pożądanie, ani niech nienawiść nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących nienawiść!': dla tej korzyści mnich powinien trwać postrzegając odpychające zarówno w nieodpychającym jaki i w odpychającym.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać postrzegając nieodpychające zarówno w odpychającym jak i w nieodpychającym? 'Niech nienawiść nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących nienawiść ani niech pożądanie nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących pożądanie!': dla tej korzyści mnich powinien trwać postrzegając nieodpychające zarówno w odpychającym jak i w nieodpychającym.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać uważnie i jasno postrzegając, odwróciwszy się zarówno od odpychającego jak i nieodpychającego? 'Niech w ogóle żadne pożądanie nie powstanie u mnie nigdzie w żaden sposób wobec rzeczy prowokujących pożądanie! Niech w ogóle żadna nienawiść nie powstanie u mnie nigdzie w żaden sposób wobec rzeczy prowokujących nienawiść! Niech w ogóle żadne złudzenie nie powstanie u mnie nigdzie w żaden sposób wobec rzeczy prowokujących złudzenie!': dla tej korzyści mnich powinien trwać uważnie i jasno postrzegając, odwróciwszy się zarówno od odpychającego jak i nieodpychającego”.

*

Oświecenie w niedługim czasie


AN V, 121

Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w Vesali w holu o spadzistym dachu w Wielkim Lesie. Wtedy, wieczorem, Zrealizowany wyszedł z odosobnienia i poszedł do szpitala, gdzie zobaczył pewnego mnicha, który był słaby i chory. Wtedy usiadł na przygotowanym miejscu i odezwał się do mnichów:

„Mnisi, jeżeli pięć rzeczy nie zaginie u mnicha, który jest słaby i chory, można po nim oczekiwać: 'W niedługim czasie, z wyczerpaniem skaz, zrealizuje on sam dla siebie z bezpośrednią wiedzą tutaj i teraz, wyzwolenie umysłu bez skaz, wyzwolenie przez zrozumienie, i wkroczywszy w nie będzie w nim trwał'. Jakie pięć? Tu, mnich trwa kontemplując brzydotę ciała, postrzegając odpychające aspekty jedzenia, postrzegając brak rozmiłowania w całym świecie, kontemplując nietrwałość we wszystkich determinacjach, i mając percepcję śmierci dobrze ustanowioną wewnętrznie. Jeżeli te pięć rzeczy nie zaginie u mnicha, który jest słaby i chory, można po nim oczekiwać: 'W niedługim czasie, z wyczerpaniem skaz, zrealizuje on sam dla siebie z bezpośrednią wiedzą tutaj i teraz, wyzwolenie umysłu bez skaz, wyzwolenie przez zrozumienie, i wkroczywszy wen będzie w nim trwał'”.

AN V, 122

Mnisi, jeżeli jakiś mnich czy mniszka rozwija i kultywuje pięć rzeczy, jeden z dwóch owoców może być oczekiwany: albo finałowa wiedza tutaj i teraz, albo przy pewnej pozostałości, stan niepowracającego. Jakie pięć? Tu, mnich ma uważność dobrze ustanowioną wewnętrznie dla mądrości co rozumie powstawanie i przemijanie rzeczy; trwa trwa kontemplując brzydotę ciała, postrzegając odpychające aspekty jedzenia, postrzegając brak rozmiłowania w całym świecie, kontemplując nietrwałość we wszystkich determinacjach. Jeżeli jakiś mnich czy mniszka rozwija i kultywuje te pięć rzeczy, jeden z dwóch owoców może być oczekiwany: albo finałowa wiedza tutaj i teraz, albo przy pewnej pozostałości, stan nie-powracającego.

*

AN V, 144


Przy pewnej okazji, Zrealizowany mieszkał w Savatthi w Gaju Tikandaki. Tam Zrealizowany odezwał się do mnichów tak: „Mnisi!” „Czcigodny panie”, odpowiedzieli ci mnisi. Zrealizowany rzekł to:

„Mnisi, dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać postrzegając odpychające w nieodpychającym. Dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać postrzegając nieodpychające w odpychającym. Dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać postrzegając odpychające zarówno w nieodpychającym jaki i w odpychającym. Dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać postrzegając nieodpychające zarówno w odpychającym jak i w nieodpychającym. Dobrze jest dla mnicha, od czasu do czasu trwać w równowadze, uważnie i jasno postrzegając, odwróciwszy się zarówno od odpychającego jak i nieodpychającego.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać postrzegając odpychające w nieodpychającym? 'Niech pożądanie nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących pożądanie!': dla tej korzyści mnich powinien trwać postrzegając odpychające w nieodpychającym.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać postrzegając nieodpychające w odpychającym? 'Niech nienawiść nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących nienawiść!': dla tej korzyści mnich powinien trwać postrzegając nieodpychające w odpychającym.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać postrzegając odpychające zarówno w nieodpychającym jaki i w odpychającym? 'Niech pożądanie nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących pożądanie, ani niech nienawiść nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących nienawiść!': dla tej korzyści mnich powinien trwać postrzegając odpychające zarówno w nieodpychającym jaki i w odpychającym.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać postrzegając nieodpychające zarówno w odpychającym jak i w nieodpychającym? 'Niech nienawiść nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących nienawiść ani niech pożądanie nie powstanie u mnie, wobec rzeczy prowokujących pożądanie!': dla tej korzyści mnich powinien trwać postrzegając nieodpychające zarówno w odpychającym jak i w nieodpychającym.

A dla jakich korzyści mnich powinien trwać uważnie i jasno postrzegając, odwróciwszy się zarówno od odpychającego jak i nieodpychającego? 'Niech w ogóle żadne pożądanie nie powstanie u mnie nigdzie w żaden sposób wobec rzeczy prowokujących pożądanie! Niech w ogóle żadna nienawiść nie powstanie u mnie nigdzie w żaden sposób wobec rzeczy prowokujących nienawiść! Niech w ogóle żadne złudzenie nie powstanie u mnie nigdzie w żaden sposób wobec rzeczy prowokujących złudzenie!': dla tej korzyści mnich powinien trwać uważnie i jasno postrzegając, odwróciwszy się zarówno od odpychającego jak i nieodpychającego”.

*

Dziesięć percepcji


AN X, 56

Mnisi, te dziesięć percepcji, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za ich spełnienie. Jakie dziesięć? Percepcja brzydoty, percepcja śmierci, percepcja odpychających aspektów jedzenia, percepcja braku rozmiłowania w całym świecie, percepcja nietrwałości, percepcja cierpienia w tym co nietrwałe, i percepcja nie-ja w tym co cierpieniem, percepcja porzucania, percepcja beznamiętności, percepcja wstrzymania. Te dziesięć percepcji, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za ich spełnienie.

AN X, 57

Mnisi, te dziesięć percepcji, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za ich spełnienie. Jakie dziesięć? Percepcja nietrwałości, percepcja nie-ja, percepcja śmierci, percepcja odpychających aspektów jedzenia, percepcja braku rozmiłowania w całym świecie, percepcja szkieletu, percepcja zwłok z robakami, percepcja sinych zwłok, percepcja rozpadających się zwłok, percepcja spuchniętych zwłok. Te dziesięć percepcji, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za ich spełnienie.

*

AN VII, 49

Mnisi, te siedem percepcji, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za ich spełnienie. Jakie siedem? Percepcja brzydoty, percepcja śmierci, percepcja odpychających aspektów jedzenia, percepcja braku rozmiłowania w całym świecie, percepcja nietrwałości, percepcja cierpienia w tym co nietrwałe, i percepcja nie-ja w tym co cierpieniem. Te siedem percepcji, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminujące w nieśmiertelnym, mające nieśmiertelne za ich spełnienie.

1. Zostało powiedziane: „Percepcja brzydoty, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”. Z jakiego powodu to zostało powiedziane?

Kiedy mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji brzydoty, jego umysł wzdraga się przed stosunkiem seksualnym, odwraca się od niego, odsuwa od niego i nie jest doń przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione. Tak jak kogucie pióro czy kawałek ścięgna, wrzucone w ogień, wzdraga się przed nim, odwraca się od niego, odsuwa się od niego i nie jest do niego przyciągane, tak też jest w odniesieniu do stosunku seksualnego, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji brzydoty.

Jeżeli, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji brzydoty, jego umysł skłania się do stosunku seksualnego, albo jeżeli nie odwraca się od niego, powinien rozumieć: „Nie utrzymałem przy istnieniu percepcji brzydoty, nie ma różnicy pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; nie osiągnąłem owocu medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie. Ale, jeżeli mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji brzydoty, jego umysł wzdraga się przed stosunkiem seksualnym, odwraca się od niego, odsuwa od niego i nie jest doń przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione, powinien rozumieć: „Utrzymałem przy istnieniu percepcję brzydoty, jest różnica pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; osiągnąłem owoc medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie.

Kiedy zostało powiedziane: „Percepcja brzydoty, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”, to z tego powodu to zostało powiedziane.

2. Zostało powiedziane: „Percepcja śmierci, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”. Z jakiego powodu to zostało powiedziane?

Kiedy mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji śmierci, jego umysł wzdraga się przed przywiązaniem do życia, odwraca się od niego, odsuwa od niego i nie jest doń przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione. Tak jak kogucie pióro czy kawałek ścięgna, wrzucone w ogień, wzdraga się przed nim, odwraca się od niego, odsuwa od niego, nie jest do niego przyciągane, tak też jest w odniesieniu do przywiązania do życia, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji śmierci.

Jeżeli, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji śmierci, jego umysł skłania się ku przywiązaniu do życia, albo jeżeli nie odwraca się od niego, powinien rozumieć: „Nie utrzymałem przy istnieniu percepcji śmierci, nie ma różnicy pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; nie osiągnąłem owocu medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie. Ale, jeżeli mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji śmierci, jego umysł wzbrania się przed przywiązaniem do życia, odwraca się od niego, odsuwa od niego i nie jest doń przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione, powinien rozumieć: „Utrzymałem przy istnieniu percepcję śmierci, jest różnica pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; osiągnąłem owoc medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie.

Kiedy zostało powiedziane: „Percepcja śmierci, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”, to z tego powodu to zostało powiedziane.

3. Zostało powiedziane: „Percepcja odpychających aspektów jedzenia, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”. Z jakiego powodu to zostało powiedziane?

Kiedy mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji odpychających aspektów jedzenia, jego umysł wzdraga się przed pragnieniem smaków, odwraca się od niego, odsuwa od niego i nie jest doń przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione. Tak jak kogucie pióro czy kawałek ścięgna, wrzucone w ogień, wzdraga się przed nim, odwraca się od niego, odsuwa od niego, nie jest do niego przyciągane, tak też jest w odniesieniu do pragnienia smaków, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji odpychających aspektów jedzenia.

Jeżeli, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji odpychających aspektów jedzenia, jego umysł skłania się ku pragnieniu smaków, albo jeżeli nie odwraca się od niego, powinien rozumieć: „Nie utrzymałem przy istnieniu percepcji odpychających aspektów jedzenia, nie ma różnicy pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; nie osiągnąłem owocu medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie. Ale, jeżeli mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji odpychających aspektów jedzenia, jego umysł wzbrania się przed pragnieniem smaków, odwraca się od niego, odsuwa od niego i nie jest doń przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione, powinien rozumieć: „Utrzymałem przy istnieniu percepcję odpychających aspektów jedzenia, jest różnica pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; osiągnąłem owoc medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie.

Kiedy zostało powiedziane: „Percepcja odpychających aspektów jedzenia, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”, to z tego powodu to zostało powiedziane.

4. Zostało powiedziane: „Percepcja braku rozmiłowania w całym świecie, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”. Z jakiego powodu to zostało powiedziane?

Kiedy mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji braku rozmiłowania w całym świecie, jego umysł wzdraga się przed pięknymi rzeczami świata, odwraca się od nich, odsuwa od nich i nie jest do nich przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione. Tak jak kogucie pióro czy kawałek ścięgna, wrzucone w ogień, wzdraga się przed nim, odwraca się od niego, odsuwa od niego, nie jest do niego przyciągane, tak też jest w odniesieniu do pięknych rzeczy w świecie, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji braku rozmiłowania w całym świecie.

Jeżeli, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji braku rozmiłowania w całym świecie, jego umysł skłania się ku pięknym rzeczom w świecie, albo jeżeli nie odwraca się od nich, powinien rozumieć: „Nie utrzymałem przy istnieniu percepcji braku rozmiłowania w całym świecie, nie ma różnicy pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; nie osiągnąłem owocu medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie. Ale, jeżeli mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji braku rozmiłowania w całym świecie, jego umysł wzbrania się przed pięknymi rzeczami w świecie, odwraca się od nich, odsuwa od nich i nie jest do nich przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione, powinien rozumieć: „Utrzymałem przy istnieniu percepcję braku rozmiłowania w całym świecie, jest różnica pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; osiągnąłem owoc medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie.

Kiedy zostało powiedziane: „Percepcja braku rozmiłowania w całym świecie, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”, to z tego powodu to zostało powiedziane.

5. Zostało powiedziane: „Percepcja nietrwałości, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”. Z jakiego powodu to zostało powiedziane?

Kiedy mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji nietrwałości, jego umysł wzdraga się przed zyskiem, uznaniem i pochwałą, odwraca się od nich, odsuwa od nich i nie jest do nich przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione. Tak jak kogucie pióro czy kawałek ścięgna, wrzucone w ogień, wzdraga się przed nim, odwraca się od niego, odsuwa od niego, nie jest do niego przyciągane, tak też jest w odniesieniu do zysku, uznania i pochwały, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji nietrwałości.

Jeżeli, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji nietrwałości, jego umysł skłania się ku zyskowi uznaniu i pochwale, albo jeżeli nie odwraca się od nich, powinien rozumieć: „Nie utrzymałem przy istnieniu percepcji nietrwałości, nie ma różnicy pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; nie osiągnąłem owocu medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie. Ale, jeżeli mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji nietrwałości, jego umysł wzbrania się przed zyskiem, uznaniem i pochwałą, odwraca się od nich, odsuwa od nich i nie jest do nich przyciągany, i albo równowaga albo zbrzydzenie zostaje u niego ustanowione, powinien rozumieć: „Utrzymałem przy istnieniu percepcję nietrwałości, jest różnica pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; osiągnąłem owoc medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie.

Kiedy zostało powiedziane: „Percepcja nietrwałości, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”, to z tego powodu to zostało powiedziane.

6. Zostało powiedziane: „Percepcja cierpienia w tym co nietrwałe, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”. Z jakiego powodu to zostało powiedziane?

Kiedy mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji cierpienia w tym co nietrwałe, pilna percepcja niebezpieczeństwa staje się u niego ustanowiona wobec indolencji, lenistwa, niedbałości, braku uwagi, braku wysiłku i bezrefleksyjności, jak wobec mordercy z wyciągniętym mieczem.

Jeżeli, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji cierpienia w tym co nietrwałe, pilna percepcja niebezpieczeństwa nie staje się u niego ustanowiona wobec indolencji, lenistwa, niedbałości, braku uwagi, braku wysiłku i bezrefleksyjności, jak wobec mordercy z wyciągniętym mieczem, powinien rozumieć: „Nie utrzymałem przy istnieniu percepcji cierpienia w tym co nietrwałe, nie ma różnicy pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; nie osiągnąłem owocu medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie. Ale, jeżeli mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji cierpienia w tym co nietrwałe, pilna percepcja niebezpieczeństwa staje się u niego ustanowiona wobec indolencji, lenistwa, niedbałości, braku uwagi, braku wysiłku i bezrefleksyjności, jak wobec mordercy z wyciągniętym mieczem, powinien rozumieć: „Utrzymałem przy istnieniu percepcję cierpienia w tym co nietrwałe, jest różnica pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; osiągnąłem owoc medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie.

Kiedy zostało powiedziane: „Percepcja cierpienia w tym co nietrwałe, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”, to z tego powodu to zostało powiedziane.

7. Zostało powiedziane: „Percepcja nie-ja w tym co cierpieniem, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminuje w nieśmiertelnym, ma nieśmiertelne za swe spełnienie”. Z jakiego powodu to zostało powiedziane?

Kiedy mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji nie-ja w tym co cierpieniem, jego umysł uwalnia się od ja-twórczości i moje-twórczości, i wyobrażenia odnośnie tego świadomego ciała i wszystkich zewnętrznych znaków; przekroczył rozróżnianie i jest spokojny i dobrze wyzwolony.

Jeżeli, kiedy mnich często trwa z umysłem nawykłym do percepcji nie-ja w tym co cierpieniem, jego umysł nie uwalnia się od ja-twórczości i moje-twórczości, i wyobrażenia odnośnie tego świadomego ciała i wszystkich zewnętrznych znaków; nie przekroczył rozróżniania i nie stał się spokojny i dobrze wyzwolony, powinien rozumieć: „Nie utrzymałem przy istnieniu percepcji nie-ja w tym co cierpieniem, nie ma różnicy pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; nie osiągnąłem owocu medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie. Ale, jeżeli mnich często trwa w umysłem nawykłym do percepcji nie-ja w tym co cierpieniem, jego umysł uwalnia się od ja-twórczości i moje-twórczości, i wyobrażenia odnośnie tego świadomego ciała i wszystkich zewnętrznych znaków; przekroczył rozróżnianie i jest spokojny i dobrze wyzwolony, powinien rozumieć: „Utrzymałem przy istnieniu percepcję nie-ja w tym co cierpieniem, jest różnica pomiędzy moim uprzednim stanem i moim obecnym stanem; osiągnąłem owoc medytacji”. W taki sposób jasno to rozumie.

Gdy zostało powiedziane: „Percepcja nie-ja w tym co cierpieniem, mnisi, kiedy utrzymana przy istnieniu i kultywowana, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminujące w nieśmiertelnym, mająca nieśmiertelne za swe spełnienie”, to z tego powodu to zostało powiedziane.

Te siedem percepcji, mnisi, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, jest o wielkim owocu i korzyści, kulminujące w nieśmiertelnym, mające nieśmiertelne za ich spełnienie.

*

AN VII, 27


„Mnisi, pouczę was o siedmiu zasadach nie-upadania. Słuchajcie i bacznie uważajcie na to co powiem”. „Tak, czcigodny panie”, odpowiedzieli ci mnisi. Zrealizowany rzekł to: „A jakie jest, mnisi, siedem zasad nie-upadania? Tak długo jak mnisi utrzymują przy istnieniu percepcję nietrwałości, tylko wzrost po nich może być oczekiwany, nie upadanie. Tak długo jak mnisi utrzymują przy istnieniu percepcję nie-ja, tylko wzrost po nich może być oczekiwany, nie upadanie. Tak długo jak mnisi utrzymują przy istnieniu percepcję brzydoty, tylko wzrost po nich może być oczekiwany, nie upadanie. Tak długo jak mnisi utrzymują przy istnieniu percepcję niebezpieczeństwa, tylko wzrost po nich może być oczekiwany, nie upadanie. Tak długo jak mnisi utrzymują przy istnieniu percepcję porzucania, tylko wzrost po nich może być oczekiwany, nie upadanie. Tak długo jak mnisi utrzymują przy istnieniu percepcję beznamiętności, tylko wzrost po nich może być oczekiwany, nie upadanie. Tak długo jak mnisi utrzymują przy istnieniu percepcję wstrzymania, tylko wzrost po nich może być oczekiwany, nie upadanie.

*

Bezpośrednia wiedza o pożądaniu

AN V, 303

Mnisi, dla bezpośredniej wiedzy o pożądaniu, pięć rzeczy jest do rozwinięcia. Jakie pięć? Percepcja brzydoty, percepcja śmierci, percepcja niebezpieczeństwa, percepcja odpychających aspektów jedzenia, percepcja braku rozmiłowania w całym świecie. Dla bezpośredniej wiedzy o pożądaniu, te pięć rzeczy jest do rozwinięcia.

AN V, 304

Mnisi, dla bezpośredniej wiedzy o pożądaniu, pięć rzeczy jest do rozwinięcia. Jakie pięć? Percepcja nietrwałości, percepcja nie-ja, percepcja śmierci, percepcja odpychających aspektów jedzenia, i percepcja braku rozmiłowania w całym świecie. Dla bezpośredniej wiedzy o pożądaniu, te pięć rzeczy jest do rozwinięcia.

AN V, 305

Mnisi, dla bezpośredniej wiedzy o pożądaniu, pięć rzeczy jest do rozwinięcia. Jakie pięć? Percepcja nietrwałości, percepcja cierpienia w tym co nietrwałe, percepcja nie-ja w tym co cierpieniem, percepcja porzucenia, i percepcja beznamiętności. Dla bezpośredniej wiedzy o pożądaniu, te pięć rzeczy jest do rozwinięcia.

*

Pięć rzeczy


AN V, 69

Mnisi, te pięć rzeczy, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, wiedzie do całkowitego wyobcowania, beznamiętności, wstrzymania, spokoju, bezpośredniej wiedzy, przebudzenia, wygaszenia. Jakie pięć? Tu, mnich kontempluje brzydotę ciała, postrzega odpychające aspekty jedzenia, postrzega brak rozmiłowania w całym świecie, kontempluje nietrwałość wszystkich determinacji, i posiada dobrze ustanowioną wewnętrznie percepcję śmierci. Te pięć rzeczy, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, wiedzie do całkowitego wyobcowania, beznamiętności, wstrzymania, spokoju, bezpośredniej wiedzy, przebudzenia, wygaszenia.

AN V, 70

Mnisi, te pięć rzeczy, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, wiedzie do wyczerpania skaz. Jakie pięć? Tu, mnich kontempluje brzydotę ciała, postrzega odpychające aspekty jedzenia, postrzega brak rozmiłowania w całym świecie, kontempluje nietrwałość wszystkich determinacji, i posiada dobrze ustanowioną wewnętrznie percepcję śmierci. Te pięć rzeczy, kiedy utrzymane przy istnieniu i kultywowane, wiedzie do wyczerpania skaz.

AN V, 121

Przy pewnej okazji, Zrealizowany mieszkał w Vesali w holu o spadzistym dachu w Wielkim Lesie. Wtedy, wieczorem, Zrealizowany wyszedł z odosobnienia i poszedł do szpitala, gdzie zobaczył pewnego mnicha, będącego słabym i chorym. Wtedy usiadł na przygotowanym siedzeniu i odezwał się do mnichów:

„Mnisi, jeżeli pięć rzeczy nie opuszczą mnicha, który jest słaby i chory, można oczekiwać po nim: 'W niedługim czasie, z wyczerpaniem skaz, zrealizuje on sam dla siebie, przez bezpośrednią wiedzę w tym życiu, wyzwolenie umysłu wolne od skaz, wyzwolenie przez zrozumienia, i wkroczywszy w nie, będzie w nim trwał'. Jakie pięć? Tu, mnich kontempluje brzydotę ciała, postrzega odpychające aspekty jedzenia, postrzega brak rozmiłowania w całym świecie, kontempluje nietrwałość wszystkich determinacji, i posiada dobrze ustanowioną wewnętrznie percepcję śmierci. Jeżeli te pięć rzeczy nie opuszczą mnicha, który jest słaby i chory, można oczekiwać po nim: 'W niedługim czasie, z wyczerpaniem skaz, zrealizuje on sam dla siebie, przez bezpośrednią wiedzę w tym życiu, wyzwolenie umysłu wolne od skaz, wyzwolenie przez zrozumienia, i wkroczywszy w nie, będzie w nim trwał'”.